5. แนะนำการเจริญภาวนา 1/3: องค์ประกอบ 3 ประการ และการเดินจิตผ่านฐานทั้ง 7 สู่ดวงปฐมมรรค

ผู้บรรยาย: พระราชพรหมเถร วิ. (วีระ คณุตฺตโม)เหตุผลประกอบการตั้งชื่อตอนแบบที่ 1: สื่อถึงเนื้อหาหลักของการบรรยายที่สอนพื้นฐานอย่างเป็นลำดับขั้นตอน ตั้งแต่การอธิบายองค์ 3 ของสมาธิ ไปจนถึงการเคลื่อนนิมิตผ่านฐานต่าง ๆ เพื่อให้เข้าถึงดวงปฐมมรรคแบบที่ 2: ครอบคลุมถึงเป้าหมายสำคัญที่ผู้บรรยายเน้นย้ำว่า การเจริญวิชชาธรรมกายจะต้องรวมใจไว้ที่ฐานที่ 7 และต้องอาศัย "กายธรรม" เท่านั้นในการเข้าสู่มรรคผลพระนิพพาน เพราะเป็นอสังขตธรรมสรุปหัวข้อทั้งหมดที่ปรากฏในไฟล์หลักการ 3 ประการของการเจริญจิตตภาวนา: ความจำเป็นที่ต้องอาศัย "บริกรรมนิมิต", "บริกรรมภาวนา" และ "ที่ตั้งของใจ" เพื่อให้ใจหยุดนิ่งการกำหนดนิมิตและคำบริกรรม: การใช้ "อาโลกสิณ" (แสงสว่าง) โดยกำหนดนิมิตเป็นเพชรลูกแจ่มใส และใช้คำบริกรรมว่า "สัมมาอะระหัง" เพื่อบังคับจิตใจให้สงบที่ตั้งของใจ (ฐานทั้ง 7): การเดินจิตจากฐานที่ 1 (ปากช่องจมูก) ไปจนถึงฐานที่ 7 (เหนือสะดือ 2 นิ้วมือ) ซึ่งเป็นจุดศูนย์กลางกายเทคนิคการกลับความเห็นเข้าข้างใน: การย้ายนิมิตจากฐานที่ 3 (กลางกั๊กศีรษะ) มาสู่ฐานที่ 4 (ปากช่องเพดาน) โดยใช้วิธี "เหลือบตาของเราให้ค้างเหมือนคนชักจะตาย เพื่อกลับความคิดเห็นเข้าข้างใน"ความสำคัญของฐานที่ 7: การอธิบายว่า "ที่ศูนย์" หรือฐานที่ 7 นี้ เป็น "ที่เกิด ที่ดับ ที่หลับ ที่ตื่น" ของมนุษย์พัฒนาการของสมาธิและนิมิต: การยกระดับจิตจากสภาวะมืดสนิทใน "บริกรรมนิมิต" สู่การเห็นบ้างหายบ้างใน "อุคคหนิมิต" (อุปจารสมาธิ) และเห็นติดตาอย่างมั่นคงใน "อัปปนาสมาธิ"การอุบัติของดวงปฐมมรรค: สภาวะเมื่อใจหยุดนิ่งเป็น "เอกัคคตารมณ์" จะปรากฏเป็นดวงใสเรียกว่า "ดวงปฐมมรรค หนทางเบื้องต้นของมรรคผลนิพพาน"การเห็นกายในกายสู่วิถีมรรคผล: การเข้ากลางไปตามลำดับเพื่อเห็นกายมนุษย์ละเอียด (กายฝัน), กายทิพย์, กายรูปพรหม, กายอรูปพรหม (ซึ่งเป็น "สังขตธาตุ สังขตธรรม") จนเข้าถึง "กายธรรม" ที่เป็น "อสังขตธาตุ อสังขตธรรม"ภาคปฏิบัติ: การนำผู้ฟังเจริญภาวนา 15-20 นาที พร้อมจัดท่านั่งขวาทับซ้าย และนึกนิมิตเคลื่อนไปตามฐานต่าง ๆสรุปเนื้อความย่อของไฟล์เนื้อหาในไฟล์นี้เป็นการปูพื้นฐานเรื่อง "จิตตภาวนา" หรือที่เรียกในหลักปฏิบัติว่า "วิชชาพุทธภาวนา วิชชาธรรมกายของพระพุทธเจ้า" หรือวิชชาธรรมกายของหลวงพ่อวัดปากน้ำ ผู้บรรยายเริ่มต้นด้วยการชี้แจงว่า การทำกรรมฐานให้ได้ผลนั้น จะต้องอาศัยองค์ประกอบ 3 ประการควบคู่กัน ได้แก่ 1. "บริกรรมนิมิต" คือการกำหนดเครื่องหมาย เช่น การใช้อาโลกสิณนึกถึงเพชรลูกใสสะอาด 2. "บริกรรมภาวนา" คือการท่องคำว่า "สัมมาอะระหัง" เพื่อบังคับใจให้สงบ และ ๓. "ที่ตั้งของใจ" ซึ่งเป็นสิ่งสำคัญที่สุด เพราะใจต้องมีที่ตั้ง ณ กลางกาย หรือเหนือกลางกายขึ้นมา 2 นิ้วมือ ที่โบราณเรียกว่า "ที่ศูนย์"ผู้บรรยายได้อธิบายขั้นตอนการเดินจิตผ่านฐานอยู่ 7 ฐาน โดยเริ่มนึกนิมิตจากฐานที่ 1 ปากช่องจมูก (หญิงซ้าย ชายขวา), ฐานที่ 2 เพลาตา, ฐานที่ 3 กลางกั๊กศีรษะข้างใน,ฐานที่ 4 ปากช่องเพดาน (ซึ่งผู้ปฏิบัติจะต้องเหลือบตาของเราให้ค้างเหมือนคนชักจะตาย เพื่อกลับความคิดเห็นเข้าข้างใน), ฐานที่ 5 ปากช่องคอ, ฐานที่ 6 กลางตัวตรงกับสะดือ (ที่โบราณเรียกว่า "ที่ 10") และนำมาหยุดนิ่งที่ฐานที่ 7 เหนือสะดือ 2 นิ้วมือ ผู้บรรยายตอกย้ำว่าฐานที่ 7 นี้มีความสำคัญสูงสุด เพราะเป็นที่เกิด ที่ดับ ที่หลับ ที่ตื่น การจะเกิด ดับ หลับ หรือตื่น จิตจะต้องมาหยุดที่ตรงนี้เสมอเมื่อดำเนินจิตบริกรรมจนใจสงบหยุดนิ่ง มีอารมณ์เป็นหนึ่งเรียกว่า "เอกัคคตารมณ์" จะผ่านสภาวะจากที่มืดสนิท (บริกรรมนิมิต) สู่การเห็นนิมิตติด ๆ ดับ ๆ เรียกว่า "อุคคหนิมิต" และก้าวไปสู่ระดับ "อัปปนาสมาธิ" ที่เห็นนิมิตสว่างมั่นคงตลอดเวลาขยายได้ จากนั้นจะเห็นดวงสว่างใสเกิดขึ้นเรียกว่า "ดวงปฐมมรรค หนทางเบื้องต้นของมรรคผลนิพพาน" หรือ "ดวงธรรมานุปัสสนา"หลักสำคัญในการดำเนินสู่นิพพาน คือเมื่อผู้ปฏิบัติเข้ากลางดวงปฐมมรรคไปเรื่อย ๆ จะเจริญสติปัฏฐานจนเห็นกายในกาย เวทนาในเวทนา ให้เห็นจิตในจิต ให้เห็นธรรมในธรรม เริ่มตั้งแต่พบกายมนุษย์ละเอียดที่เรานอนไปกลางคืนฝัน ไปสู่กายทิพย์ กายรูปพรหม และกายอรูปพรหม ซึ่งกายเหล่านี้ยังเป็นเพียงสังขตธาตุ สังขตธรรม ยังมีปัจจัยปรุงแต่งอยู่ การจะเข้าสู่มรรคผลพระนิพพานนั้น จะใช้กายเหล่านี้นำไปไม่ได้ ผู้ปฏิบัติจะต้องเข้ากลางต่อไปจนถึงกายธรรม เพราะกายธรรมเป็นธรรมขันธ์ เป็นวิสุทธิขันธ์ เป็นอสังขตธาตุ อสังขตธรรม เป็นกายที่ไม่มีปัจจัยปรุงแต่งในช่วงท้ายของไฟล์ ผู้บรรยายได้นำสาธุชนลงมือปฏิบัติจริงเป็นเวลา 15-20 นาที โดยสอนการจัดท่านั่งและนำเจริญภาวนาน้อมนึกดวงนิมิตท่อง "สัมมาอะระหัง" ไปตามฐานทั้ง 7 อย่างเป็นลำดับขั้นตอนสามารถศึกษาคู่มือการปฏิบัติธรรมเพิ่มเติมได้ที่เว็บไซต์หลัก: Luangpusodh.com