ไม่รับฟังแต่ตัดสิน #คำพิพากษา กับ ‘ชีวิตไอฟัก’ ที่ฟักสมชื่อ | ASAN EP28

ไม่ใช่เรื่องทางกายหรอก แต่เป็นเรื่องทางใจ ที่มนุษย์ใช้ทำร้ายกันและกันอย่างเลือดเย็นอยู่ทุกเมื่อเชื่อวันโดยไม่รู้เนื้อรู้ตัว มนุษย์มักผลักให้ใครบางคนหรือบางกลุ่มในสังคม จมลงในความคิดที่ว่าตัวเองไร้ค่า และรู้สึกว่าชีวิตของตนไม่อาจต่ำลงกว่านี้ได้อีกแล้ว …จนกลายเป็นโศกนาฏกรรม   นวนิยายเรื่อง ‘คำพิพากษา’ ของ ‘ชาติ กอบจิตติ’ ซึ่งได้รับรางวัลวรรณกรรมสร้างสรรค์ยอดเยี่ยมแห่งอาเซียน หรือ รางวัลซีไรต์ (S.E.A. Write Award) เมื่อปี พ.ศ. 2525 พูดถึงประเด็นเหล่านั้น บอกเล่าให้ผู้อ่านเห็นถึงความโดดเดี่ยวทุกข์ทรมานกับ ‘ภาวะจำยอม’ ของชีวิต อันซ้อนทับและซับซ้อนในหลากหลายมิติ ผ่านชีวิตของ ‘ไอฟัก’ ภารโรงไร้แม่ที่พ่อทิ้งมรดกไว้ให้อย่างเดียว, การดูแลแม่เลี้ยงวิกลจริต ที่ต่อมากลายเป็นตราบาปติดตัวฟัก ผู้ไม่ว่าจะทำดีแค่ไหนก็ติดหล่มอยู่ในความเลวทั้งปวงที่เขาไม่ได้สร้าง   และเมื่อคนทั้งหมู่บ้านพร้อมใจกันเชื่อว่าฟักเป็นคนชั่ว ร่วมมือกันพิพากษาว่าฟักมีความสัมพันธ์ลึกซึ้งกับแม่เลี้ยงคนละเล็กละน้อย เขาก็หมดสิทธิ์จะเป็นอย่างอื่นไปได้ แล้วนับจากนั้นทุกคำติฉินนินทา ต่างก็ทำหน้าที่เป็นหลักฐานยืนยันความผิดอันไม่เคยถูกพิสูจน์ทราบ ความจริงกลายเป็นสิ่งไม่สำคัญ แต่กลับถูกครอบงำโดยความเชื่อ ที่กักขังชีวิตของฟักในฐานะ ‘เหยื่อ’ จนไม่เหลือพื้นที่ให้ลุกขึ้นอธิบาย และจำต้องออกเดินทางไปสู่อิสรภาพสุดท้าย …ที่ใคร ๆ ก็มองว่าเขาเป็นผู้เลือกเอง   Disclaimer: นวนิยายเรื่องนี้ ไม่ใช่นวนิยายที่ตัดสินถูกผิดให้คุณได้ แต่จะสั่นคลอนโลกทัศน์ที่คุณมีต่อความดีงามของสังคม แล้วต่อให้คุณเอาใจช่วยฟักในทุกย่างก้าว แต่ก็ไร้ปาฏิหาริย์ใดปรากฏให้เห็นกระทั่งหน้าสุดท้าย