Alfabet lubelski - Pol

Wincenty Pol (1807-1872) – poeta, prozaik, geograf, jeden z czołowych reprezentantów tzw. romantyzmu krajowego, w XIX wieku stawianym obok Adama Mickiewicza, autor bardzo popularnych podczas rozbiorów poematów takich jak Pieśni Janusza, Pieśń o ziemi naszej czy Mohort. To jemu przypisuje się wprowadzenie kategorii „kresy” do polskiego języka i kultury. W Lublinie spędził pierwsze dwa lata swojego życia. Przyszedł na świat w kamienicy przy ulicy Grodzkiej 7 – na której dziś znajduje się upamiętniająca ten fakt tablica. Jego ojciec był austriackim urzędnikiem, Niemcem z Warmii, a matka pochodziła ze spolonizowanej francuskiej rodziny Longchamps de Berier. Obok staromiejskiej kamienicy do rodziców poety należał także dworek położony na Firlejowszczyźnie, będący letnią rezydencją rodziny. Zachował się on do dzisiejszego dnia. Odrestaurowany, został jednak w latach 60. XX wieku przeniesiony na Kalinowszczyznę. Obecnie działa w nim muzeum poświęcone poecie.