ALLÂH (C.C.)’UN RIZASINI KAZANMAK İÇİN ORUÇ TUTMAK - 30 ARALIK 2024 - MEVLANA TAKVİMİ

Oruca karşı sevgimiz, Hâkk Teâlâ’nın, “Oruç benim içindir” müjdesinden kaynaklanmalı. Yoksa bu muhabbet, ecir ve sevap kazanmak için veya hataları affettirmek için olmamalı. Allâh (c.c.) için amel edenleri, Allâh (c.c.) dünya ve âhiret dertlerinden korur. Ayrıca hataların bağışlanması, sevaplara nâiliyyet gibi dünyevî ve uhrevî isteklerden başka gözlerin emsâlini görmediği, kulakların işitmediği ve hiçbir beşer kalbine doğmayan lûtuflarda bulunur. Allâhü Teâlâ ibâdetler içinde oruçtan başkasını nefsine izâfe etmemiştir. Eğer orucun müstesna bir hususiyeti olmasaydı nefsine izâfe etmezdi. Büyüklerden Süfyan bin Uyeyne (r.âleyh) Hz., Hâkk Teâlâ’nın, “Ademoğlunun, oruç hariç, bütün amellerinin sevâbı kendi çalışması ölçüsündedir. Orucun sevâbı ise banadır. Onun karşılığını ben vereceğim” kudsî hadîsi hakkında şunları söyler: “Hâkk Teâlâ, Kıyâmet gününde kulu ile hesaplaşır. Kişinin ne gibi ameller yaptığını, zulüm ve zorbalıklarını tespit eder, orucu geriye bırakır, kişinin terazide kötülük amelleri ağır basarsa, o vakit orucun sevâplarıyla bunları karşılar ve sonunda kulunu bu oruç sayesinde cennete kor.” Müslim’in bu konudaki rivayeti ise şöyledir: “Âdemoğlunun her iyi ameli on katından yedi yüz katına kadar karşılık görür. Hâkk Teâlâ buyurur ki, “Yalnız bunlardan orucun mükâfatı bana aittir. Onun karşılığını ben vereceğim. Çünkü, şehvetini, yiyeceğini benim uğrumda bırakmıştır.” (İmâm Şarani, Büyük Ahidler, s.214-218)