Άνθρωποι χωρίς Κόκαλα - Τζέραλντ Κερς | Ηχητικό Βιβλίο Ελληνικά - Audiobook

Τίτλος πρωτότυπου: Gerald Kersh "Men Without Bones" (1954)Όπως εκείνο του σκορπιού, το κεντρί του «Men without Bones» βρίσκεται στην ουρά του. Η ιστορία μοιάζει με την «Καρδιά του Σκότους», στο ότι είναι ένας ανήσυχος διαλογισμός για τη σχέση μεταξύ «πολιτισμένων ανθρώπων» και «κατώτερων πλασμάτων» - επίσης στο ότι καθώς ο αφηγητής, με το πολύ ταιριαστό όνομα Goodbody, διεισδύει βαθύτερα στη ζούγκλα, αποξενώνεται όλο και περισσότερο από τον εαυτό του. «Τον είδα να χάνεται!» λέει για τον αρχηγό της αποστολής του, τον καθηγητή Yeoward, και μόνο πολύ αργότερα συνειδητοποιούμε τι είδους “χαμένο” εννοεί ο Goodbody. Ο Kersh κυριολεκτεί αυτή την αποξένωση, αυτή την απώλεια του εαυτού, έξοχα με την τελική αποκάλυψη, καθώς ο Goodbody (και κατ' επέκταση ο αφηγητής και ο αναγνώστης) αποξενώνεται όχι μόνο από την κοινωνία του, αλλά και από την κοσμολογία του. Η ταυτότητα του Goodbody έχει αφαιρεθεί από αυτόν κομμάτι-κομμάτι, όπως ακριβώς χάνει τα εφόδιά του, κομμάτι-κομμάτι, στον αγώνα του να ξαναβγεί από τη ζούγκλα: την ανωτερότητά του ως «πολιτισμένου» ανθρώπου, το θάρρος του ως επιστήμονα, τώρα, επιτέλους, το δικαίωμά του να αποκαλεί τη Γη σπίτι του. Η ξαφνική αποκάλυψη του ανατρεπτικού τέλους έχει όλη την αρχοντική αναπόφευκτη φύση της στιγμής της αναγνώρισης και της περιπέτειας, της αναγνώρισης και της ανατροπής, στην ελληνική τραγωδία.Αυτή η αποξένωση του ανθρώπου από τον επιστημολογικό του εαυτό συνδυάζεται με την αποξένωση του ανθρώπου από τον φυσικό του εαυτό. Πριν ακόμη μάθουμε το όνομα του Goodbody, μας λένε ότι τα χέρια του θυμίζουν στον αφηγητή του κάδρου «εκείνη τη γκρίζα, τριχωτή, πτηνο-φάγο αράχνη». Και έτσι το ίδιο το όνομα χτυπάει μια δυσάρεστη νότα - το σώμα του Goodbody είναι σαφές ότι δεν είναι ένα καλό σώμα.Προετοιμαζόμαστε έτσι, ευαισθητοποιούμαστε, για τη φρίκη των «μικρών χοντρών χωρίς κόκαλα», μια φρίκη που δεν εξαρτάται τόσο από τη δύναμή τους - «μπορείς να τους σκοτώσεις με τη μπότα σου ή με ένα ξύλο», λέει ο Γκούντμποντι, όπως ακριβώς το αγόρι από τη Νικαράγουα σκοτώνει την αράχνη με το γυμνό του πόδι - όσο από την ενστικτώδη αηδία τους, τη μυρωδιά και την υφή τους, την κυριολεκτική, σωματική ναυτία που εμπνέουν. Ο πολιτισμένος εαυτός του ανθρώπου δεν έχει καμία χρησιμότητα εδώ: «Του είπα ότι ... παρόλο που προσποιούμουν ότι είμαι άνθρωπος της επιστήμης με ένα αποστασιοποιημένο μυαλό, τίποτα δεν θα με ωθούσε να αγγίξω ποτέ ξανά ένα από αυτά τα πράγματα». Και παρ' όλη την αλαζονεία του Yeoward για την επιστήμη, ούτε αυτός μπορεί να πείσει τον εαυτό του να αγγίξει το πλάσμα.Ο Kersh αναδεικνύει την αποκρουστική φύση των ανθρώπων χωρίς κόκαλα με τόσο ζωντανό αποτέλεσμα που η τελική επιστροφή στην κοσμολογία μας πιάνει απροετοίμαστους, αφήνοντάς μας ανυπεράσπιστους μπροστά στη φρίκη της τελευταίας ατάκας, καθώς η κοσμοθεωρία μας αποσπάται από εμάς και ανατρέπεται. «Αυτά τα πράγματα χωρίς κόκαλα είναι άνθρωποι. Εμείς είμαστε Αρειανοί!» Είναι δύσκολο να περιγράψει κανείς πόσο βάναυσα αποτελεσματικό είναι αυτό το χτύπημα. Μόνο για μια στιγμή, ο Άλλος - και σίγουρα οι άνθρωποι χωρίς κόκαλα είναι ένα από τα πιο ανατριχιαστικά παραδείγματα του Άλλου στη σύγχρονη μυθοπλασία - κρατάει έναν καθρέφτη και μας δείχνει το δικό μας πρόσωπο.(πηγή: https://edsfproject.blogspot.com/2005/11/men-without-bones-by-gerald-kersh.html)Το έργο υπάρχει ελευθέρα διαθέσιμο εδώ: https://web.archive.org/web/20080516050537/http://www.scifi.com/scifiction/classics/classics_archive/kersh/kersh1.htmlΜετάφραση Γιώργος Κουσουνέλος Ανάγνωση Γρηγόριος ΚαλογιάννηςΗ ηχογράφηση δεν έχει κερδοσκοπικό χαρακτήρα. Επιτρέπεται η αναπαραγωγή, αναδημοσίευση και ενσωμάτωση, με αναφορά στην πηγή και τους δημιουργούς.