Άρρια Μαρκέλλα - Θεόφιλος Γκωτιέ | Ηχητικό Βιβλίο Ελληνικά - Audiobook

Τίτλος πρωτότυπου: Théophile Gautier "Arria Marcella" (1852)Η Άρρια Μαρκέλλα είναι ένα φανταστικό διήγημα του Θεόφιλου Γκωτιέ που δημοσιεύτηκε για πρώτη φορά την 1η Μαρτίου 1852 και είχε τον υπότιτλο Ανάμνηση της Πομπηίας στην επιθεώρηση Revue de Paris και έπειτα στην εφημερίδα Le pays, 24-28 Αυγούστου 1852. Ο Γκωτιέ το συμπεριέλαβε στη συλλογή Un trio de romans, εκδόσεις Victor Lecou, 1852, και στα Romans et contes, εκδόσεις Charpentier, 1863.Βρισκόμαστε στον 19ο αιώνα. Τρεις νεαροί φίλοι, ο Μαξ, ο Φάμπιο και ο Οκταβιανός, επισκέπτονται τα ερείπια της Πομπηίας. Ο μικρότερος των τριών, ο Οκταβιανός, κατά τη διάρκεια μιας επίσκεψης στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο της Νάπολης, διακρίνει το περίγραμμα του στήθους μιας νεαρής γυναίκας για πάντα φυλακισμένης στη στάχτη. Το βράδυ, μετά από ένα δείπνο, ο Οκταβιανός επιστρέφει μόνος στην αρχαία πόλη. Συνειδητοποιεί ότι περιπλανιέται στην αρχαία Πομπηία, πάνω από την οποία δεν πέρασαν ποτέ η στάχτη και η λάβα του Βεζούβιου. Το διήγημα παραπέμπει στα διηγήματα του Χόφμαν, ενός συγγραφέα για τον οποίο ο Θεόφιλος Γκωτιέ δεν κρύβει τον θαυμασμό του. Πιθανόν να ενέπνευσε το διήγημα Gradiva του Βίλχελμ Γένσεν, ένα φανταστικό αφήγημα του οποίου η δράση επίσης διαδραματίζεται στην Πομπηία, και όπου ο αφηγητής διηγείται τα όνειρά του που εμπνέονται από αυτή την πόλη που κάποτε ήταν θαμμένη κάτω από τις στάχτες.Η ιστορία του Γκωτιέ διαδραματίζεται στην πόλη της Πομπηίας τον 19ο αιώνα. Η αρχαία πόλη παρουσιάζεται στον αναγνώστη χάρη σε πλήθος ρεαλιστικών λεπτομερειών. Ο συγγραφέας φροντίζει να εμπλουτίσει τις περιγραφές του τόπου με πραγματικές λεπτομέρειες, που βρίσκουν τη θέση τους σήμερα στην Πομπηία, προκειμένου να ριζώσει τον αναγνώστη στην πραγματικότητα και να εισαγάγει καλύτερα τα φανταστικά γεγονότα που θα ακολουθήσουν. Έτσι, δίνονται τα ονόματα των σπιτιών «το σπίτι του χάλκινου ταύρου», «το σπίτι του Φαύνου», περιγράφεται ένα ψηφιδωτό ακόμα παρόν στην Πομπηία «ένας μολοσσός της Λακωνίας, φιλοτεχνημένος με εγκαυστική και συνοδευόμενος από την ιερή επιγραφή: Cave canem». Επιπλέον, η δράση θα διαδραματιστεί στην Έπαυλη του Διομήδη, υπαρκτή στην Πομπηία, Regio IV, θέση 16.Ο Οκταβιανός συναντά ένα πρώτο πρόσωπο, τον Ρούφο Ολκόνιο, ο οποίος τον υποδέχεται με καλοσύνη στο σπίτι του και προθυμοποιείται να του χρησιμεύσει ως οδηγός στις μελλοντικές του περιπλανήσεις στους δρόμους της Πομπηίας. Αυτή η συνάντηση επιτρέπει να εισαχθεί ο χαρακτήρας του Οκταβιανού στον άλλο κόσμο και να δημιουργήσει μια συναναστροφή μαζί του. Έτσι, αυτή η ευγενική εισαγωγή θα δώσει τη θέση της σε άλλες σκηνές της καθημερινής ζωής (μια κωμωδία που παίζεται στο θέατρο), άλλα πρόσωπα (ένας υπηρέτης που πηγαίνει για ψώνια) τα οποία δεν θα φαίνονται νεκρά με «ουσιαστικό» τρόπο αλλά θύματα μιας «διατάραξης του χρόνου». Έτσι, τελικά, ο άλλος κόσμος προσκαλεί το πραγματικό πρόσωπο να εισέλθει σε αυτόν.Δεν γίνονται όλες οι συναντήσεις με τον ίδιο τρόπο· μόλις γίνει αυτή η εισαγωγή, ο γυναικείος χαρακτήρας της Άρριας Μαρκέλλας είναι πολύ πιο άμεσος. Έτσι, όταν μετά τη θεατρική παράσταση, η υπηρέτρια επιφορτισμένη με τις απολαύσεις της κυρίας της ζητά από τον Οκταβιανό να την ακολουθήσει «η κυρία μου σας επιθυμεί, ακολουθήστε με», ο Οκταβιανός, ερωτευμένος με τη νεαρή γυναίκα, δεν μπορεί παρά να την ακολουθήσει μέχρι την έπαυλη αυτής της κυρίας που, χωρίς λέξη, του κάνει νόημα «να καθίσει δίπλα της στο ανάκλιντρο» και τελικά να αναγγείλει το θέμα του θανάτου και της αγάπης, που υπάρχουν σε αυτό το διήγημα, με αυτή τη φράση: «Δεν είναι κανείς πραγματικά νεκρός παρά μόνο όταν δεν τον αγαπούν πια».Πηγή ανάλυσης:https://fr.wikipedia.org/wiki/Arria_MarcellaΤο έργο υπάρχει ελευθέρα διαθέσιμο εδώ: https://fr.wikisource.org/wiki/Romans_et_Contes_de_Th%C3%A9ophile_Gautier/Arria_MarcellaΜετάφραση και ανάγνωση Γρηγόριος ΚαλογιάννηςΗ ηχογράφηση δεν έχει κερδοσκοπικό χαρακτήρα. Επιτρέπεται η αναπαραγωγή, αναδημοσίευση και ενσωμάτωση, με όρους Creative Commons BY-NC (αναφορά σε δημιουργούς - μη εμπορική χρήση).