بیژن الهی | به سلمی (دفنِ سراشیب‌ها)

▨ شعر: به سلمی (دفنِ سراشیب‌ها)▨ شاعر: بیژن الهی▨ با صدای: شهروز▨ پالایش و تنظیم: شهروز_________حامی‌ی دور بوده‌ام از نورْ حالتیقدرتی داشته‌ام  آریچون مردگان که قادرند ولی نه جُز به لطافتیحامیند اگر پا سَرْشان نه جُز چُو علف بُگْذاریراه از میانِ علف گرفته‌امکه راه پوش و راه افزاست:راههای فراوانِ رفته‌امکه بُرده‌ام به جا و نبُرده‌ام هیچ جااما عزیزم سَلْمامی‌خواستم کجا رسیدکنار این همه هرزابهاکه سفر می‌کنند و برق می‌زنندکه برق می‌زنند در قلبِ علفها و ناپدید…مرا دفنِ سراشیبها کنید که تنهانَمی از بارانها به من رسد اماسیلابه‌اش از سر گُذَر کندمثل عمری که داشتم.▨از کتاب «دیدن»، انتشارات بیدگل، صفحه‌ی۱۹۹ سروده شده در نوروز ۱۳۵۱، باغ وکیل آباد ───────♪ ───────بیژن الهی جز شاعرانی است که متاسفانه هیچ قطعه ای با صدای خودش در دست نیست. از سویی جایگاه مهم او در شعر مدرن ایران، غیرقابل‌انکار است. به همین دلیل بر آن شدم تا تعدادی از آثار این شاعر را با صدای خودم اجرا کنم، تا جای او و شعرهایش، در بین شاعران معاصر خالی نماند