Caput 13: De Phaedra sive de Messalina

Paulo minus perspicua sunt, quae chorus in Phaedra (978 sqq.) queritur. Nam quod Iouem mundum diligenter administrare, homines autem neglegere dicit, ut non boni sua praemia, mali poenas accipiant, ea querela certe pertinet ad ipsum argumentum tragoediae. In qua Phaedra impudica Hipolytum priuignum innocentem ita ut adulterum incestum calumniatur, ut Theseus filium deuoueat mortique destinet. Merito igitur chorus dicit: uincit sanctos dira libido, sed obscurius addit: fraus sublimi regnat in aula; tradere turpi fasces populus / gaudet. Quae hic aliena sunt, non sine aliquo sapore Romano. Nec minus mira sunt quae sequuntur: castos sequitur mala paupertas / uitioque potens regnat adulter. Atque hoc loco Gualterius Ribbeck olim rectissime uidit (RhM 43,1888) chorum non de Phaedra fabulosa, sed aperte de Messalina dicere. Nam eius amator C. Silius a. 48 consul designatus fuit, qui Claudio absente post nuptias rite celebratas quasi regnauit. Is autem quem mala paupertas sequatur, Seneca ipse putandus uidetur, qui crimine adulterii in exilium eiectus erat. Ergo uerisimile est Senecam haec non ante a. 48 scripsisse, uix ante Claudi mortem (54) edidisse.