Caput 14: De Thyeste sive de potestate

In Thyeste ea, quae chorus de mutabilitate rerum philosophatur (596 sqq.), sine dubio non omnia ad personas tragoediae, sed ad Senecae tempora spectant. Dicit enim de aliquo, qui donat diadema fronti,/ quem genu nixae tremuere gentes, / cuius ad nutum Dahae et Parthi bella composuerint: eum ait nunc misere in metu esse: anxius sceptrum timet et mouentes / cuncta diuinat metuitque casus … Quae cum fabula tragica minime cohaerent. Nec malam explicationem attulisse uidetur Herzog: Claudius a. 41 Mithridatem regem Armeniae fecerat, i.e. diadema donauerat (Tac. ann.11,8), qui eius quasi auspiciis tum bella quaedam orientalia composuit. Tum autem a. 42 Camillus Scribonianus seditione facta Claudio infestus erat, quem epistula minaci tantopere terruit, ut is primum paene imperium deponeret (Suet. Claud. 35), deinde in seditiosos crudeliter animaduerteret. Quae opinio si uera est, non continuo haec tragoedia eo ipso tempore scripta esse putanda est; possit etiam aliquanto post. Quare uanum est quod Nisbet contra disputat: nempe Senecam audere non potuisse talia Corsicae, si redire uellet, dicere. Nisbet ipse autem de quibusdam regibus orientis et de rebus a. 61 gestis cogitat.