Caput 20: De opinione illius Kugelmeier

Recte Kugelmeier nuper (2006) demonstrauit, quam difficile esset Thebaidem scaenae mandare propter loci mutationem: Nam Iocasta paucis uerbis interiectis e siluis in planitiem currit, ubi exercitus Polynicis et Eteoclis diducit. (Haec fabula autem in duas partes diuisa a Seneca non absoluta est.) Alias loci mutationes uidet in Troade ubi primus actus inter mulieres Troianas agatur, secundus in castris Graecorum (sed haec omnia fiunt in litore communi ante Troiae fumantis reliquias. Quod autem tumulus Hectoris modo in scaena modo extra esse uidetur, negligentiae poeticae ascribendum est.) Negat etiam eccyclematis usum in Phaedra et Thyeste, unde aliae locorum mutationes existunt. – Alienissimum a scaena autem putat, quod personae saepe ita secum loquuntur, ut a praesentibus non audiantur (quod nunc uocatur „a parte“). Vt in Agamemnone cum Clytemestra se in monologo ad maius scelus incitauerit, tamen nutrix eam interrogat (126): quid tacita uersas? Sed hic superuenit nutrix, quae non uerba, sed gestus dominae animaduertit. Ceterum facilius in actione scaenica tales monologi ut solitarii notantur quam in aliqua recitatione. – Saepe K. parum perspicuum putat, quae personae quando in scaenam ueniant aut inde abeant; saepe ut parum scaenae idonea notat, si ea quae aguntur et spectantur, etiam uerbis describuntur. Quod autem chororum cantica interdum cum actione non cohaerere credit, id certe recitatione emendare non possis.