Caput 22: De interpretatione Stoica Curtii a Fritz

Notum est autem Stoicos plerosque poetis fauisse, qui sapientiae semina, si recte interpreteris, continerent. Quod tamen Seneca ipse uix concessisse uidetur. – Ac Theodorus Birt fabulas Senecae scriptas esse uoluit, ut Nero adulescens inde sapientiae Stoicae praecepta disceret. Quare uituperari in eis cum affectus omnes tum maxime iram, uitium regale, cui Nero maxime obnoxius fuisset. (Comparauit autem libros De ira scriptos.) Rectissime autem notauit multa inesse tragoediis sententias utiles ad regna pertinentes. Quas saepe sine maxima causa inculcatas uidemus, ut in Hercule uel Troade. (Atque hic bene contulit libros De clementia.) Quae tamen e magna parte magis sapienter, quam proprie Stoice dicta uidentur. Similiter egerunt Franciscus Egermann et Berthius Marti, qui tragoedias eo ordine, quo essent in Etrusco, ad ueram doctrinam propagandam („propaganda plays“) factas esse putauit. Interpretationem uere Stoicam in Oedipode protulit Curtius a Fritz Monacensis, qui etiam demonstrare conatus est Stoicorum praecepta pugnare quodam modo cum rerum tragicarum natura. Multi uiri docti similia in aliis fabulis (nescio an minore successu) temptauerunt.