Caput 25: De aetate hellenistica
from De Graecorum Romanorumque poesi amatoria Hosted by Valahfridus Stroh
Hellenismus (ελληνισμος) olim erat pura Graece loquendi consuetudo (ut latinitas), deinde morum Graecorum imitatio. Quo nomine nunc dicimus eam aetatem quae ab Alexandri Magni morte (323 a.C.) ad Alexandriam captam (30 a.C.) extenditur, quia tunc Graeca lingua terminos Graeciae Asiaeque longe egressa magna parte orbis terrarum potita est. Tunc Athenae principatum in litteris amiserunt (comoedia excepta), effloruit autem Alexandria, ubi Ptolemaeus I Museum, uirorum doctorum collegium, cum bibliotheca maxima condidit. Vbi multi fuerunt grammatici et poetae. Ac poetarum illius temporis scripta amor siue Amor deus paene cuncta ut spiritus communis (sic Plutarchus de Menandro) peruadit. Saepe Amor in plures diuiditur (ut sint Amores, Ερωτες); nec tam ephebus quam puer uerus fingitur (unde uiri docti tunc homines leuius de ui amoris sensisse credunt). Maius est quod is qui antea obnoxius Veneri fuerat nunc a matre tamquam in libertatem se uindicat eique etiam aduersatur. Vt in Amore fugitiuo Moschi Venus ciues admonet, ut puerum caueant; in Apollonio Rhodio ipsa eius auxilium implorat. Sed is nusquam in scaenam uenit.
Embed this episode
No transcript yet.