Caput 25a: De Oedipodis fabula Annaeana

Seneca paulo simplicius rem disponit, sed secundum locum [2] atrocibus rebus (extispicio, mortui euocatione) dilatat (act. II-III). Veri similitudini seruit, cum Oedipodem numquam de Polybo patre dubitare facit, tempus matrimonii nefandi in decem annnos contrahit. Actus I (= prologus): Oedipus omnia timens seque oraculo ipso causam pestis credens mortem sibi exoptat, de exilio cogitat. Exprobrat ei metum Iocasta, ad regiam uirtutem hortans. Oedipus de Sphingis ultione non nihil timet. [Omnia sunt Senecae, cuius Oedipus a rege strenuo Sophoclis ualde discrepat.] Chorus I: Descriptio pestis [sapphici, anapaesti]. Actus II: Creo reportat oraculum Delphicum: Lai occisorem ex urbe fugandum esse [1]. Eum deuouet Oedipus. Adest Tiresia [2a] cum Manto filia. Occisorem illum non nouit, sed per sacra et extispicium quaerit. [Quod est ueri similius quam in Sophocle, apud quem tacuit uates quae dudum norat.] Portenduntur horrida, sed obscura. Laius de mortuis excitandus uidetur. Chorus II: Bacchi laudes [„populare carmen“: canticum polymetrum] Actus III: Creo, cum nolit de necyomantia referre, ab Oedipode coactus narrat a Laio regem ut occisorem incusari, eum fugandum esse; quaedam de matris incestu addit. Oedipus quasi innocens Creontem, qui ut deponat regnum suadet, cum Tiresia contra se coniurauisse credit [2b], tyrannice furit. Chorus III: Non Oedipodis culpa, sed uetere fato gentis Cadmeae Thebas laborare [polymetrum]. Actus IV: Oedipus e uerbis Iocastae patrem a se occisum cognouit [Apud Sophoclem suspicio est, apud Senecam cognitio.] [3]. [Quae sequuntur,omnia sunt Sophoclis.] Senex Corinthius subito superueniens mortem Polybi narrat, ut e parte falsa uideantur oracula. Sed etiam docet Oedipodem Meropes filium non esse, olim sibi traditum e pastore Lai [4]. Iocasta plura quaeri iam non uult. Phorbas pastor Lai arcessitus illum infantem sibi a Iocasta datum aperit: Veritas patet. [5] Oedipus se deuouet. Chorus IV: Laus mediocritatis [glyconei]. (Chorus manet in scaena.) Actus V: Nuntius choro narrat, quomodo Oedipus oculos sibi effoderit. Chorus (V) [anapaesti] breuiter intercinit de ui fatorum. Iocasta non nihil cum Oedipode disputat, tum se ense in uterum adacto occidit. [In scaena fiunt, quae Sophocles etra scaenam posuit.] Oedipus, ut Thebae saluae sint, ex urbe excedit.