Caput 34: De argumento Phaedrae Annaeanae

Prologus lyricus (anapaestis): Hippolytus cum uenatoribus Dianam adorans ad uenationem proficiscitur. Actus I: Phaedra de miseriis amoris sui queritur. Quam nutrix ab eo ut scelesto reuocare conatur, dum et pericula ostendit et argumentis omnem amorem non diuinitus mitti comprobat. Sed Phaedra in opinione perseuerat seque fatali huic amori resistere non posse credit – donec subita mutatione se uoluntaria morte obire uelle dicit, quasi famae consulat. Mutatur etiam nutrix, quae auxilium pollicetur. Chorus I Cressarum (sapphicis, anapaestis) uim Amoris ac Veneris meditatur et auget. Actus II: (1) Nutrix Phaedrae absentis miserum statum deplorat. Tum Phaedra apparet, quae, cum imbecilla lecto affixa sit, tamen uenari cupit. Nutrix Dianam inuocat, ut adulescentis animum flectat. – (2) Aduenit ipse, quem nutrix longa oratione a suo genere uitae solitario reuocare cuique urbem ac ciues, Venerem quoque commendare studet. Sed is uitam suam tamquam partem aureae aetatis defendit, mulieres ut scelerum artifices odisse se profitetur. – (3) Hippolytum subito aggreditur Phaedra, quae eum primum ut se uiduam tueatur implorat, tum aperte amorem ardentem confitetur. Cum is indignatus mortem Phaedra minatur, id ipsum ea cupit. Is abominatus relicto gladio aufugit. Nutrix clamorem tollit, tamquam is uim reginae intulerit. Chorus II (asclepiadeis etc.) miratur formam Hippolyti; (trimetris) indignatur de fraude Phaedrae. Actus III: Theseus ex inferis subito redux e Phaedra et nutrice causam tristitiae quaerit. Cum eam ex Hippolyti scelere ortam esse comperit, filium deuouet uno usus ex eis uotis quae Neptunus pater ei dederat. Chorus III (anapaestis) miratur in mundi ordine omnia composite ad certas leges agi, inter homines autem Fortunam dominari, quae nullo discrimine habito saepe probos puniat, improbos augeat. Actus IV: Nuntius fusius de interitu Hippolyti refert, quem sui equi a monstro marino territi discerpserint. Chorus IV (anapaestis et sapphicis) de mobilitate fortunae lamentatur. Actus V: Phaedra, cum de morte Hippolyti comperit, ipsa se occidit, ut eum inter inferos persequatur. Theseus iratus sibi tamen dispersa membra filii mortui quae per partes in scaenam portantur componit.