Caput 37: De fabulae Euripideae argumento

(I) Vna cum nutrice et choro feminarum Corinthiarum Medea queritur de misera sorte mulierum. A Creonte rege Corinthiorum, qui eam timens ex urbe eicit, Medea impetrat ut exilium uno die differatur. Id maxime timet ne inimicis ludibrio fiat. Tum Iasonem ut proditorem accusat, cui omnia beneficia exprobrat. Is se oratione tam frigida quam callida defendit. Casu aduenit Aegeus rex Athenarum, qui Medea, si necesse sit, asylum promittit. (II) Nunc Medea consilium capit: Iaso simulata conciliatione fallatur, noua nupta occidatur, etiam pueri necentur, ut Iason quam maxime laedatur. Ergo iterum cum Iasone collocutus ei peplum et coronam ut dona nuptialia offert (quae magico ueneno infecta sunt). Longa oratione secum luctatur, num pueros occidat desiderio ultionis et amore materno inter se altercantibus. Nuntius narrat de interitu Creusae et Creontis. Post scaenam auditur clamor morientium puerorum. Dum illis Iason timet, Medea auolat per aera draconum curru a Sole auo misso.