Caput 43: De Thyeste

Huius tragoediae exemplar Graecum non iam exstat. Fabula tamen notissima est: A Tantalo eiusque filio Pelope series quaedam scelerum incipit. Atque e filiis Pelopis Thyestes Aeropen Atrei fratris uxorem adulter corrumpit (ut pater puerorum Agamemnonis et Menelai, qui Atrei uocantur, incertus sit). Ab Aerope adiutus ariete aureo, quod pignus est regni Argolici, potitur; e terra fratrem eicit. Is reuersus Thyesten in exilium abigit. Postea simulata conciliatione et fratre uelut regni consorte reuocato pueros illius necat eique epulandos ministrat (q.d. cena Thyestea). Sol ne talia spectare cogatur, ad orientem reuertitur. De hac materia post Sophoclem Euripides tragoediam scripsit; sed maxime id argumentum amauerunt Romani: Scripsit Atreum Accius (unde est illud Oderint dum metuant) – unde Seneca multa sumpsit –, Augusti tempore Varius Rufus Thyesten, postea Aemilius Scaurus Atreum et Curiatius Maternus Thyesten. Nempe iuuabat tyranni pessimi mores describere.