Caput 59: De declamationibus

Ac declamationes ipsae per se uetustae paene una cum rhetorica natae sunt. Omnes Romani oratores declamauerunt, ut etiam Cicero (Graece, postea Latine). Vsitatus ordo in docendo (notus e Declamationibus minoribus Quintiliani): 1. ponitur thema, in controuersiis duplex (lex, causa), 2. sermo magistri, 3. declamatio. Quid nouum? Rhetores etiam publice declamare coeperunt ostentationis causa. Illuc ergo homines uelut ad spectaculum confluebant. Similiter ad recitationes sciptorum quoque. Maximum exemplum noui generis Porcius Latro, qui uetuit discipulos dicere ipsos. Contra Asinius Pollio: numquam declamabat coram populo, quamquam recitabat. Sed multi declamatores etiam in foro uersabantur.