Caput 6: De Amore
from De Graecorum Romanorumque poesi amatoria Hosted by Valahfridus Stroh
Similia de Amore quasi cosmico iam sunt in fabulis orientalibus, praesertim Phoenicum. Apud Graecos autem talia historici philosophique posteri (saec. V) secuti sunt, ut Pherecydes, Acusilaus, Parmenides. (Vnde Aristoteles ait [met. 984 B 23] Hesiodum Parmenidemque amorem principium motionis, αρχην της κινησεως, statuisse.) Hesiodus autem Amorem ita Veneri adiunxit, ut eum formosissimum et potentissimum, qualis illa apud Homerum fuerat, fingeret. Poetae lyrici autem (contra Hesiodum) parentes ei tribuerunt. Prima Sappho (s. VII/VI) Venerem matrem eius finxit, patrem Caelum (198 Voigt); alio loco Caelum et Terram parentes (l.c.). Tum Alcaeus Zephyrum et Irim maluit (327 V.); postea Simonides (s. VI/V) Venerem et Martem (PMG 575). Euripides unum Iouem patrem nouit (Hipp. 533). Venus mater apud posteros praeualuit, ut uerum esset illud: mater certa, pater incertus. Sed apud Meleagrum (A.P. 5,177) ipsa de patre dubitat! Ac fuerunt qui plures Amores ei filios darent.
Embed this episode
No transcript yet.