13. จากอาโลกสิณสู่วิปัสสนาญาณ: การประหารนิวรณ์ 5 และการเดินจิตสู่ศูนย์กลางกายฐานที่ 7

ผู้บรรยาย: พระเทพญาณมงคล วิ. (เสริมชัย ชยมงฺคโล)สรุปหัวข้อทั้งหมดที่ปรากฏในไฟล์หลักสมถกัมมัฏฐาน 3 ประการ: การใช้อุบายวิธี "อาโลกสิณ" "อานาปานสติ" และ "พุทธานุสติ" ร่วมกันเพื่อรวมธรรมชาติของใจ (เห็น จำ คิด รู้)พัฒนาการของสมาธิและนิมิต: การยกระดับจิตจาก "บริกรรมนิมิต" (ขณิกสมาธิ) สู่ "อุคคหนิมิต" (อุปจารสมาธิ) และ "ปฏิภาคนิมิต" (อัปปนาสมาธิ)องค์ฌานประหารนิวรณ์ 5: การอธิบายว่าองค์ฌาน (วิตก วิจาร ปีติ สุข เอกัคคตา) สามารถกำจัดนิวรณ์ 5 (ถีนมิทธะ วิจิกิจฉา พยาปาทะ อุทธัจจกุกกุจจะ กามฉันทะ) ให้หมดไปได้อย่างไรความสำคัญของวิสุทธิ 7 เบื้องต้น: การทำใจให้หยุดนิ่งจนเกิด "ศีลวิสุทธิ" และ "จิตตวิสุทธิ" เพื่อเป็นบาทฐานให้เห็นแจ้งว่า "สัพเพธัมมา อนัตตาติ" ด้วยปัญญาการเดินจิตผ่านฐานทั้ง 7: การกำหนดนิมิตดวงใสและบริกรรม "สัมมาอะระหัง" เลื่อนผ่านตั้งแต่ปากช่องจมูก ไปจนถึง "ศูนย์กลางกายฐานที่ 7" ซึ่งเป็นที่ "ตกศูนย์" สำหรับการเกิดและการตายธาตุ 6 และการเจริญกายในกาย: การพิจารณาธาตุทั้ง 6 (น้ำ ดิน ไฟ ลม อากาศ วิญญาณ) ณ ศูนย์กลางกาย และการเข้าถึง "กายมนุษย์ละเอียด" ด้วยวิถี "ดับหยาบไปหาละเอียด"สรุปเนื้อความย่อของไฟล์เนื้อหาในไฟล์นี้เริ่มต้นในส่วนของภาคปฏิบัติ ผู้บรรยายได้ปูพื้นฐานหลักวิชชาธรรมกาย โดยระบุว่าใช้ "อาโลกสิณ" "อานาปานสติ" และ "พุทธานุสติ" เป็นอุบายในการรวมธรรมชาติ 4 อย่างของใจ คือ "เห็น จำ คิด รู้" ให้มาเป็น "เอกัคคตาจิต" เมื่อผู้ปฏิบัติประคองจิตควบคู่กับคำว่า "สัมมาอะระหัง" จะเกิดพัฒนาการของนิมิต จาก "บริกรรมนิมิต" สู่ "อุคคหนิมิต" และก้าวถึง "ปฏิภาคนิมิต" อันเป็น "อัปปนาสมาธิ" สภาวะนี้เองที่องค์ฌานทั้ง 5 จะเข้าไปประหาร "กิเลสนิวรณ์ทั้ง 5" ให้หมดไป ส่งผลให้จิตบังเกิด "ศีลวิสุทธิ" และ "จิตตวิสุทธิ" ซึ่งเป็นเครื่องมือสำคัญในการเจริญวิปัสสนา เพื่อให้สามารถเห็นความจริงว่า "สัพเพ ธัมมา อนัตตาติ ยะทา ปัญญายะ ปัสสติ" ด้วยปัญญาอย่างแท้จริง ไม่ใช่เป็นเพียงความจำจากตำราต่อมา ผู้บรรยายได้เปิด "เสียงครู" หรือเทปเสียงบันทึกการสอนของพระเดชพระคุณหลวงพ่อวัดปากน้ำ (พระมงคลเทพมุนี) เพื่อนำผู้ฟังเข้าสู่การปฏิบัติจริง หลวงพ่อวัดปากน้ำได้นำเจริญภาวนาโดยให้ตั้ง "บริกรรมนิมิต" เป็นดวงใสเท่าแก้วตา ควบคู่กับ "บริกรรมภาวนา" ว่า "สัมมาอะระหัง" นำทางใจเดินผ่านฐานทั้ง 7 โดยมีจุดสำคัญที่ฐานที่ 4 (ปากช่องเพดาน) ซึ่งผู้ปฏิบัติต้อง "กลับตาไปข้างหลังให้ตาค้างเหมือนคนชักจะตาย... ให้ความเห็นกลับเข้าข้างใน" และนำใจมาหยุดนิ่งที่ "ศูนย์กลางกายฐานที่ 7" (เหนือระดับสะดือ 2 นิ้วมือ) ซึ่งหลวงพ่อเน้นย้ำว่าเป็นฐานสำคัญที่สุด เป็นที่ "ตกศูนย์" สำหรับการเวียนว่ายตายเกิด และการจะไปสู่มรรคผลพระนิพพานก็ต้องเข้าสู่ศูนย์กลางนี้เช่นกัน สามารถศึกษาคู่มือการปฏิบัติธรรมเพิ่มเติมได้ที่เว็บไซต์หลัก: Luangpusodh.com