Charles Harrington Sömürge Valisinin Himayesinde Vahdettin

Atilla Oral Charles Harrington Sömürge Valisinin Himayesinde Vahdettin Bu sonucu en fazla İstanbul’daki temsilcilerimiz Sir Charles Harrington ve basiretli müşavirlerimiz, Sir Horace Rumbold aynı zamanda Lord Curzon’un sabır ve gayretine borçluyuz. Hükümetin takip ettiği üç hedef vardı: Birincisi bütün milletlerin ticareti için Boğazların serbest olmasıydı. İkinci olarak savaşın yaratacağı sorunların Avrupa’ya geçmesine meydan vermemekti. Üçüncüsü son altı yedi yıl içinde Anadolu’da meydana gelen ve imkansız görülen müthiş olayların İstanbul ve Yunanistan’da tekrarını önlemekti. Bu durum gayet tehlikeliydi. Bununla birlikte süratle ve metanetle hareket etmemiz icap ediyordu. Denizci ve askeri uzmanlarımız Boğazların iki sahilini işgal etmedikçe Boğazla rın serbestliğini ticari faaliyetleri yürütmeyeceğimiz fikrini bildirdiler. Türkler üzerimize yürüdüler. Fransıziar geri çekildiler. İtalyanlar da onları takip ettiler. Biz de Fransa gibi hareket ettiğimizi farz edelim: O zaman Kuva-yı Milliye Çanakkale’ye yerleşmiş olacak ve oradan atacakları son adım Boğazları geçmek olacaktı. Eğer Mudanya Konferansı’nda hu talebe muvafakat etmeseydiler onları kim yerlerinden çıkaracaktı? Tabi ki hiç kimse.. Bundan başka Boğaziçi’nde nahoş bir manzara oluşacaktı. Milliyetperver Türkler İstanbul’a gelecekti. Onların Boğazları geçmesine müsaade etseydik meydana gelecek olayları tasavvur etmek korku verir. Diğer meziyetlerinden sarfı nazar, Türk gibi birinci sınıf bir muharibe karşı blöf yapmayı tecrübe etmek iyi değildir. Bu oyun ancak korkak lara uygulanır. Türkler sevk-i tabiî ile ciddi veyahut müsamahakar olunduğunu derhal takdir ederler. Diyebilirim ki biz Türklere karşı tehditte bulunduk, ancak kesin karar verilmemişse tehdit daima büyük bir hata teşkil eder. Biz yalnız tehdit etmelde kalmadık, bilfiil hareket etmeye karar vermiştik. Türkler barışı sağlamak arzumuzdaki samimiyeti miz için bu kararı verdiğimizi anladılar.