ชีวิตคนลี้ภัยสงคราม 1990 ใช้ชีวิตอยู่ในสหรัฐอเมริกา ตอนที่ห้า

ในตอนนี้ ฉันอยากแบ่งปันเรื่องราวชีวิตของคนลี้ภัยที่มาเริ่มต้นใหม่ในสหรัฐอเมริกาตั้งแต่ปี 1990กว่า 30 ปีที่ผ่านมา ชีวิตค่อย ๆ ดีขึ้นผ่านความยากลำบาก การต่อสู้ และอุปสรรคมากมายแต่เมื่อชีวิตกำลังไปได้ดี กลับต้องเผชิญกับการสูญเสียการมองเห็น ซึ่งนำมาซึ่งความน้อยใจความเสียใจ และความกดดันจนกลายเป็นภาวะซึมเศร้าแม้จะเจ็บปวดและยากลำบาก แต่ฉันยังคงเลือกที่จะเดินหน้าต่อไป ฉันเริ่มเรียนรู้การดูแลตัวเองการใช้ชีวิตในความมืด การเดินทางด้วยตัวเอง และการใช้เทคโนโลยีเพื่อช่วยให้ชีวิตสะดวกขึ้นโดยเฉพาะการใช้ VoiceOver ที่ช่วยเปิดโลกใหม่ให้กับฉัน แม้ว่ายังเรียนรู้ไม่มาก แต่ก็ไม่น้อยและยังคงพัฒนาตัวเองต่อไปทุกวันประสบการณ์ทั้งหมดนี้ทำให้ฉันอยากส่งต่อกำลังใจให้กับทุกคนที่กำลังเผชิญปัญหา ไม่ว่าจะหนักแค่ไหนเราสามารถหาทางแก้ไขและก้าวผ่านมันไปได้ ฉันยังมีความตั้งใจอยากช่วยเหลือผู้พิการทางสายตาไม่ว่าจะเป็นเรื่องการใช้โทรศัพท์ เทคโนโลยี หรือการใช้ชีวิตประจำวันหากใครกำลังมองหากำลังใจ หรืออยากเรียนรู้ไปพร้อมกัน อยากให้ติดตามเรื่องราวชีวิตของฉันเพราะฉันเชื่อว่าประสบการณ์ที่ผ่านมาสามารถเป็นประโยชน์และสร้างแรงบันดาลใจให้กับผู้อื่นได้แม้ชีวิตจะเต็มไปด้วยอุปสรรค แต่เรายังต้องเดินต่อไป ขอให้ทุกคนเข้มแข็งและขอให้โชคดีในเส้นทางของตัวเอง