De edele kunst van het demonstreren

Ontevredenheid over het heden, angst voor de toekomst en zucht naar erkenning. Het drijft ze met duizenden tegelijk richting Malieveld. Waar het zelfs zo druk werd dat de grasmat intussen nodig moest worden gerepareerd. Spontane acties Vooral het boerenprotest in oktober, met lange rijen trekkers, mocht zich aanvankelijk verheugen in de sympathie en bijval van het grote publiek. Dat zette de toon voor nog meer ludieke protesten, in de hete herfst die volgde. Allemaal spontane acties, die meestal buiten traditionele belangenorganisaties om werden opgetuigd. Een Facebook-pagina en een WhatsApp groep bleek genoeg om een legertje medestrijders op de been te krijgen. Maatschappelijk draagvlak Maar de maatschappelijke steun voor al die demonstraties kalft in hoog tempo af. Zo moet vandaag de kort gedingrechter beslissen of de voor woensdag geplande boerenacties wel mogen doorgaan. Supermarkten maken, terecht, ernstig bezwaar tegen de ontregeling die zij vrezen voor hun bevoorrading, in de week voor kerstmis. Want demonstreren is prima, maar liever niet als iemand daar last van heeft. Demonstreren is een kunst Een tegenbeweging begínnen is dan ook geen kunst, dat kan iedereen. De klus áfmaken, dat is een heel ander verhaal. Een succesvolle vóórtzetting van de acties, daarin schuilt de grote uitdaging. Om cohesie in de achterban te behouden en draagvlak in de samenleving. En wie weet ook nog een paar eisen te verzilveren. Dat blijkt nog niet zo eenvoudig. Vandaag de dag zijn er maar weinig die het nog verstaan: De edele kunst van het demonstreren. Farmers Defence Force De rebellen van Farmers Defence Force in elk geval niet, die hebben er weinig van begrepen. In de Brabantse Staten wist voorman Mark van den Oever in één klap alle krediet in de samenleving te verspelen voor zijn beweging. Met de suggestie dat de boerenbevolking nu net zo slecht wordt behandeld als de Joden in de Tweede Wereldoorlog. Een opmerking die van weinig boerenverstand getuigt. Toch werd niets van zijn volkomen misplaatste uitspraak dit weekend teruggenomen. Waarmee tenminste twee hoofdregels van de demonstratiekunst spectaculair werden geschonden: 1. Blijf altijd uit de slachtofferrol en 2. Dont mention the war. Structurele aanpak We zijn het demonstreren verleerd in dit land. We behoren dan ook al jaren tot de allergelukkigste volken van de wereld. Toch zullen we een antwoord moeten vinden op de grote vraagstukken van deze tijd, zoals de klimaatcrisis, de energietransitie of de groeiagenda van minister Wiebes. Dat vraagt om een structurele aanpak. Met een radicale vereenvoudiging van overheidsfinancieringen en subsidies. Dat kan prima zonder demonstraties. Prettige maandag! See omnystudio.com/listener for privacy information.