doceniania szczegółów - film "Amelia" na pandemie

Wiele osób, po kwarantannie zaczęło doceniać tzw. drobne przyjemności: dobrą kawę wypitą w cichej kawiarni, ale z widokiem na gwarną ulicę, rozmowę z przyjacielem oko w oko, na ławce w parku (nawet krótką!), kwitnące krzaki forsycji (akurat w Białymstoku jest ich całkiem sporo), czy głęboki wdech w ciepły dzień, tuż po deszczu.Zapomnieliśmy, że przyjemności składają się z takich właśnie drobiazgów. I pozwoliliśmy sobie je uznać za zawsze-obecne, za nieciekawe, bo codzienne, za do bólu zwyczajne. Amelia, bohaterka filmu Jean-Pierre Jeunet'a nie zapomniała to tych drobiazgach i jej historia opowiedziana nieco bajkowo, nieco z przymrużeniem oka, ale zdecydowanie działające na wyobraźnię, przypomina, że można pozornie nieciekawe życie przeżywać w szalenie ciekawy sposób. To jest film na ten czas. (ewentualnie proszę przeczytać "Polyannę" :)