DOST VE ARKADAŞLARIN DURUMLARINI SORUŞTURMAK GEREKİR-05 MART 2025-MEVLANA TAKVİMİ

Selefi Salihin’in güzel bir ahlâkı sık sık dostlarının, arkadaşlarının durumlarını sormaları idi. Dostlarının hatırlarını lâf olsun diye sormuyorlar; onlara yiyecek, giyecek, para yardımında bulunmak için hatır soruyorlar, borçlarını üstlenmek, sıkıntılarına ortak olmak hususunda samimî bir tavır sergiliyorlardı. Bu ahlâka sahip kişiler günümüzde parmakla gösterilecek kadar azdır. Halk, tamamıyla ters bir tavır içine girmiştir. Âdet yerini bulsun diye hatırlar sorulmaktadır. Dahası birisi kardeşinin yanından geçerken “Nasılsın?” diye hatır soruyor ama cevâbını almadan çekip gidiyor, hatırı sorulan da hatırını soranın samimî olmadığını bildiğinden cevâp verme zahmetine katlanmıyor. İşte bu noktada Ali el-Havvâs (r.âleyh) şöyle diyordu: “Eğer biriniz kardeşine yardım etme, sıkıntılarına ortak olma, hiç değilse kendisine duâ etme niyet ve kararlılığında değilse, onun hatırını sormasın, çünkü bu samimiyetsizliği yüzünden münâfık olur.” Hâtem el-Asam (r.âleyh) de şöyle diyordu: “Kardeşine “Nasıl sabahladın?” diye hatır sorduğunda, o da sana, “Falan şeye ihtiyacım var” der de, sen onun bu sözlerini duymazlıktan gelerek ihtiyacını görmezsen, onun hatırını sormakla kendisiyle dalga geçmiş olursun. Maalesef günümüzde genellikle sergilenen tavır budur.” Efendim Ali el-Havvâs (r.âleyh)’den dinlemiştim şöyle diyordu: “Geçmiş büyükler, birbirlerinin hatırlarını sorarlarken, Allâh (c.c.)’a şükürler sunmakta gaflete düşenleri uyarma amacıyla sorarlardı. Böylece kendileri sevâp kazândıkları gibi bu suretle hatırını sordukları kişinin sevâp kazânmasına da vesile olurlardı.” (İmâm Şa’rânî, Tenbihü’l-Muğterrin Tercümesi s.253)