Ds. L. Kievit: Zin in catechisatie (1)

Aanwezig zijnDe catechisatie legt beslag op meerdere avonden; na de zomermaanden, die hem wat vrijheid lieten, werkt hij voortaan weer in vast verband. Dat is niet alleen even wennen, dat drukt menige predikant enigszins. Vergeet ook de dominees’ vrouw niet. Catechisatie is tegenwoordig avondwerk. Dat ligt niet iedereen even gemakkelijk. Je zou het liever wat spreiden over de hele dag, of meer avonden en minder uren, maar dat laat het aantal catechisanten en de overige arbeid niet toe. Velen hebben er geen voorstelling van, hoe vermoeiend het is, al is de ene dominee sterker dan de andere. Ik reken mij dan maar bij hen, aan wie het nogal veel kracht kost, en die niet altijd daarover beschikken. Toch is het catechiseren geblazen, bij leven en welzijn, de hele winter lang. Wegblijven? Dat mag niet, en u hebt gelijk. Zich laten vervangen? Door wie en dan nog, het schaadt de catechisatie, omdat invallen niet meevalt. Zo veel mogelijk alle avonden aanwezig zijn! Is het wonder, dat de man er tegenop ziet. Dat moest niet, zegt u. Het mag gerust. Mooi werkVindt u het fijn om te catechiseren? Een volmondig: ja! Het is een mooi werk, om kennis bij te brengen, om jonge mensen wat in te leiden in de heilige leer, om over te dragen wat ons werd toevertrouwd. Het hangt ook samen met de bediening van het Woord, en het geeft veel voldoening. Als ik dit, zonder voorbehoud zeg, ben ik mij echter bewust, dat ik uit de vele honderden — het zijn er reeds duizenden — catechisanten een keuze maak.  Wat heerlijk, die belangstelling, die goede orde, die vragen en die antwoorden. Wat heerlijk als je echt samen leert lezen in het Woord, en er licht valt over schatten van het geloof. Je ziet menigeen nog vóór je zitten, en je bent ze er nog dankbaar voor. Misschien hecht een dominee het meest aan zijn belijdeniscatechisanten. Ik mag althans zeggen, dat ik het daar eigenlijk altijd mee getroffen heb, al was er uiteraard ook verschil tussen de groepen. En wanneer je merkt, dat je echt met elkaar in gesprek raakt, en dat de harten erbij betrokken worden, zodat je ze kent als ze hun ja-woord spreken in het midden van de gemeente. O, wat ben ik er vaak blij mee geweest. U heeft er kennelijk zin in!