Дзмітрый Гурневіч. Ціхая дыпламатыя, "ментальны калгас" і ШІ для перамен

Пакуль Алесь Бяляцкі піша Папе, Ватыкан працягвае прытрымлівацца "ўсходняй палітыкі" Казаролі — стратэгіі маўчання і кампрамісаў, якая дзесяцігоддзямі ператварала Касцёл у своеасаблівы "філіял кампартыі" дзеля выжывання. Чаму Святы Пасад выбірае "хрысціянскую цярплівасць" там, дзе трэба крычаць пра рэпрэсіі, і як атрымліваецца, што сапраўдным вызваленнем людзей займаюцца прагматыкі кшталту Трампа, пакуль нунцыі проста "карыстаюцца атмасферай"? Разам з журналістам "Радыё Свабода" Дзмітрыем Гурневічам разбіраемся, чаму ў Папы дагэтуль ёсць дарадцы, якія лічаць Лукашэнку "найлепшым бацькам" для народа, і чаму малітва за ўладу — гэта не падтрымка рэжыму, а адчайная спроба спыніць дзікасць. Таксама абмяркуем, чаму 2020 год — гэта не параза, а наша галоўная гістарычная візітоўка, якую ўлада адчайна спрабуе сцерці з памяці, прымушаючы беларусаў займацца "самаедствам". Гурневіч упэўнены: "ментальны калгас" у галовах нарэшце адмірае, а лаяльнасць да роднай мовы расце насуперак любому ціску. Гэта размова пра тое, як захаваць ідэнтычнасць у эміграцыі і чаму кожны наш поспех — гэта аслабленне імперыі. Акрамя таго, пагаворым пра тое, як штучны інтэлект можа стаць дарадцам апазіцыі і магутным інструментам беларусізацыі там, дзе не хапае чалавечых рэсурсаў. Далучайцеся — будзем разбірацца, як палітычныя міфы, тэхналогіі і логіка дапамогуць нам пабудаваць нармальнасць.