Η Πριγκίπισσα και ο Καλικάτζαρος - Τζορτζ ΜακΝτόναλντ | Ηχητικό Βιβλίο Ελληνικά - Audiobook

Τίτλος πρωτότυπου: George MacDonald "The Princess and the Goblin" (1870) Η πριγκίπισσα και ο καλικάντζαρος είναι ένα παιδικό φανταστικό μυθιστόρημα του Τζορτζ Μακντόναλντ. Εκδόθηκε το 1872 από τον εκδοτικό οίκο Strahan & Co, με ασπρόμαυρες εικονογραφήσεις του Άρθουρ Χιούζ. Ο Strahan είχε δημοσιεύσει την ιστορία και τις εικονογραφήσεις ως σειρά στο μηνιαίο περιοδικό Good Words for the Young, ξεκινώντας από τον Νοέμβριο του 1870. Η Anne Thaxter Eaton γράφει στο "A Critical History of Children's Literature" ότι η Πριγκίπισσα και ο καλικάντζαρος, καθώς και η συνέχεια του (Η πριγκίπισσα και ο Κέρντι), υποδηλώνουν διακριτικά σε κάθε περιστατικό ιδέες θάρρους και τιμής. Ο Jeffrey Holdaway, στο New Zealand Art Monthly, είπε ότι και τα δύο βιβλία ξεκινούν ως κανονικά παραμύθια, αλλά σταδιακά γίνονται πιο παράξενα και ότι περιέχουν στρώματα συμβολισμού παρόμοια με αυτά του έργου του Lewis Carroll.Η περιγραφή των καλικάντζαρων από τον Μακντόναλντ τους παρουσιάζει ως απογόνους ατόμων που είχαν καταφύγει υπόγεια για να ξεφύγουν από τους αυστηρούς νόμους της κοινωνίας. Στην αρχή του μυθιστορήματος, ο Μακντόναλντ αναφέρει ότι «υπήρχε ένας μύθος στη χώρα ότι κάποτε ζούσαν πάνω από το έδαφος και ήταν παρόμοιοι με τους άλλους ανθρώπους. Αλλά για κάποιο λόγο, για τον οποίο υπήρχαν διαφορετικές θρυλικές θεωρίες, ο βασιλιάς τους είχε επιβάλει φόρους που θεωρούσαν υπερβολικά αυστηρούς. Σύμφωνα με τον μύθο, όμως, αντί να πάνε σε κάποια άλλη χώρα, είχαν όλοι καταφύγει σε υπόγειες σπηλιές». Αυτή η σύνθεση λαογραφικών και ανθρωπολογικών στοιχείων αντανακλούσε μια επίμονη εξελικτική θεωρία στη σύγχρονη βικτοριανή κοινωνία, η οποία συνδύαζε μυθολογικές ιστορίες για νεράιδες με λαϊκές αναμνήσεις για την αρχέγονη φυλή. Το τέλος του μυθιστορήματος, στο οποίο ο Κέρντι ξεγελάει τους καλικάντζαρους και τους κάνει να πλημμυρίσουν το υπόγειο βασίλειό τους, σε μια εκτεταμένη αναφορά στον βιβλικό κατακλυσμό, μπορεί να ερμηνευθεί ως θεϊκή πράξη εξάλειψή τους, οι οποίοι απεικονίζονται ως ηθικά και σωματικά εκφυλισμένα. Αυτή είναι η προσπάθεια του Μακντόναλντ να συνθέσει επιστημονικά, παγανιστικά και χριστιανικά στοιχεία σε ένα ενιαίο σύστημα ηθικής και ηθών. Ωστόσο, έχει παρατηρηθεί ότι αυτή η τελική ακολουθία είναι τόσο σοκαριστική όσο και ενοχλητική, καθώς απεικονίζει την εξόντωση αθώων ζώων μαζί με τους ¨κακούς" καλικάντζαρους.Στη δεκαετία του 1960, το μυθιστόρημα προσαρμόστηκε σε κινούμενα σχέδια από τον Jay Ward για τη σειρά Fractured Fairy Tales. Αυτή η εκδοχή αφορούσε μια φυλή αθώων ξωτικών που αναγκάζονται να ζουν υπόγεια. Ο άσχημος βασιλιάς των ξωτικών ερωτεύεται μια όμορφη πριγκίπισσα, αλλά ένας πρίγκιπας τη σώζει απαγγέλλοντας ποίηση, επειδή τα ξωτικά τη μισούν.Μια προσαρμογή του βιβλίου, συμπαραγωγή Ουγγαρίας/Ουαλίας/Ιαπωνίας, σε σκηνοθεσία József Gémes, κυκλοφόρησε το 1992 στο Ηνωμένο Βασίλειο και τον Ιούνιο του 1994 στις Ηνωμένες Πολιτείες. Ο παραγωγός της ταινίας, Robin Lyons, έγραψε επίσης το σενάριο και έδωσε τη φωνή του στον Βασιλιά των καλικάτζαρων. Ο τίτλος της ταινίας είναι «De Prinses van het Zonnevolk» στα ολλανδικά (Η πριγκίπισσα του λαού του ήλιου), «Prinsessan og durtarnir» στα ισλανδικά (Η πριγκίπισσα και τα τρολ) και «La princesse et la forêt magique» (Η πριγκίπισσα και το μαγικό δάσος) στα γαλλικά. Ο συγγραφέας Ντάγκλας Άντερσον υποδηλώνει ότι οι περιγραφές των γκόμπλιν του Τζ. Ρ. Ρ. Τόλκιν στο μυθολογικό σύμπαν του Τόλκιν επηρεάστηκαν σε μεγάλο βαθμό από αυτά στο βιβλίο Η πριγκίπισσα και ο καλικάντζαρος.Το έργο υπάρχει ελευθέρα διαθέσιμο εδώ: https://gutenberg.org/ebooks/708Μετάφραση και ανάγνωση Γρηγόριος ΚαλογιάννηςΗ ηχογράφηση δεν έχει κερδοσκοπικό χαρακτήρα. Επιτρέπεται η αναπαραγωγή, αναδημοσίευση και ενσωμάτωση, με αναφορά στην πηγή και τους δημιουργούς.