Η Σφαγή του Τέρατος - Ρ. Χ. Μπάρλοου - Χ. Φ. Λάβκραφτ | Ηχητικό Βιβλίο Ελληνικά - Audiobook

Τίτλος πρωτότυπου: R. H. Barlow - H. P. Lovecraft "The Slaying of the Monster" (1933)Το "The Slaying of the Monster" αποτελεί ένα από τα λιγότερο γνωστά, χιουμοριστικά και συνεργατικά έργα του H. P. Lovecraft και του νεαρού φίλου και μαθητή του, R. H. Barlow. Πρόκειται για ένα μικρό κείμενο που γράφτηκε γύρω στο 1933–1934, και περισσότερο λειτουργεί ως παρωδία ή λογοπαίγνιο παρά ως ολοκληρωμένο αφηγηματικό έργο. Ωστόσο, ακόμη και μέσα σε αυτό το φαινομενικά ελαφρύ κείμενο, μπορούμε να εντοπίσουμε στοιχεία που αντικατοπτρίζουν πτυχές της κοσμοθεωρίας και του ύφους του Lovecraft — κυρίως μέσα από την ειρωνεία, την αποδόμηση των ηρωικών αφηγήσεων, και τον παιγνιώδη μεταμοντέρνο σχολιασμό.Ο τίτλος του διηγήματος, "Slaying of the Monster", παραπέμπει ευθέως σε έναν από τους αρχαιότερους και πιο θεμελιώδεις μύθους της ανθρωπότητας: τον ήρωα που κατατροπώνει το Τέρας. Από τον Γιλγαμές και τον Ηρακλή έως τον Μπέογουλφ και τον Άγιο Γεώργιο, το σχήμα αυτό επανέρχεται διαρκώς στη λογοτεχνία. Όμως ο Lovecraft και ο Barlow υπονομεύουν πλήρως αυτόν τον αρχέτυπο, μετατρέποντας τη "μάχη" σε μια παιδική, σχεδόν γελοιογραφική πράξη, μέσα από μια τεχνητά υψηλόφωνη και επίτηδες υπερβολική αφήγηση. Το τέρας, αντί να είναι τρομερό ή κοσμικά αδιανόητο, όπως στους καθαρά lovecraftικούς μύθους, είναι καρικατούρα του τρόμου. Αντίστοιχα, ο "ήρωας" μοιάζει περισσότερο με καρτουνίστικη φιγούρα παρά με μύστη ή πολεμιστή. Αυτή η ανατροπή των προσδοκιών δεν είναι τυχαία: ο Lovecraft, που έτρεφε τεράστιο σεβασμό για την κλασική αφήγηση, ταυτόχρονα την ειρωνευόταν, ιδίως όταν παρουσίαζε τον άνθρωπο ως κυρίαρχο ή ηρωικό ον. Το χιούμορ στο κείμενο αυτό στηρίζεται στην ασυμμετρία ανάμεσα στο ύφος και στο περιεχόμενο — κάτι που συνειδητά παρωδεί το έπος.Το κείμενο είναι κατά βάση μεταγλωσσικό: το ενδιαφέρον του στρέφεται στην ίδια τη γλώσσα και το ύφος, παρά στην υπόθεση ή την πλοκή. Χρησιμοποιούνται υψηλόφωνα επίθετα, τεχνητή σοβαρότητα και παραφουσκωμένες φράσεις — εργαλεία που θυμίζουν Burlesque ή λογοτεχνικό σκετς. Η υπερβολή αυτή λειτουργεί καθαρτικά και αποστασιοποιητικά, υπονομεύοντας τη σοβαροφάνεια της τυπικής "heroic fantasy". Επιπλέον, το ίδιο το γεγονός ότι το έργο είναι συνεργασία με τον Barlow — έναν έφηβο, με τον οποίο ο Lovecraft συχνά αντάλλασσε φανταστικές ιστορίες, αστεία και παρωδίες — υποδηλώνει ότι η πρόθεση ήταν παιγνιώδης και δημιουργική, όχι λογοτεχνικά "σοβαρή". Ωστόσο, αυτή η αφέλεια είναι μάλλον προσποιητή· λειτουργεί ως μέθοδος αποδόμησης.Αν διαβάσουμε το κείμενο υπό το πρίσμα της ευρύτερης lovecraftικής κοσμολογίας, το "τέρας" εδώ δεν είναι παρά μια σκιώδης φιγούρα — χωρίς ταυτότητα, χωρίς πραγματικό δέος. Δεν είναι ο Cthulhu, ούτε ο Nyarlathotep. Είναι ένας αντίλαλος αυτών, μια παραμόρφωση του φόβου. Μέσα από αυτή την εξουδετέρωση του τρόμου, ίσως ο Lovecraft (έστω ασυνείδητα) υπενθυμίζει ότι ο τρόμος δεν έγκειται στην εμφάνιση ενός "τέρατος", αλλά στο ανεξήγητο και αδιανόητο της ύπαρξής του. Στο πλαίσιο αυτό, η γελοιοποίηση του τέρατος ίσως λειτουργεί σχεδόν λυτρωτικά. Εφόσον η κοσμική αδιαφορία είναι το κεντρικό τραύμα στο έργο του Lovecraft, η παρωδία είναι ίσως η μοναδική μορφή "αντίστασης" σε αυτό το σύμπαν.Το "The Slaying of the Monster" είναι κάτι παραπάνω από μια παιδική λογοτεχνική σάτιρα: είναι ένα αυτοσχόλιο πάνω στον τρόμο, τον ηρωισμό και την αφήγηση. Παρότι προκύπτει από ένα πλαίσιο φιλίας και παιχνιδιού, λειτουργεί υπόγεια ως κριτική και αποδόμηση του ίδιου του λογοτεχνικού λόγου που έθρεψε την καριέρα του Lovecraft. Είναι μια υπενθύμιση ότι ακόμη και στο πιο σκοτεινό σύμπαν, ο σαρκασμός, η ειρωνεία και το χιούμορ παραμένουν τελετουργίες άμυνας απέναντι στο χάος.Το έργο υπάρχει ελευθέρα διαθέσιμο εδώ: https://hplovecraft.com/writings/texts/fiction/sm.aspxΜετάφραση και ανάγνωση Γρηγόριος ΚαλογιάννηςΗ ηχογράφηση δεν έχει κερδοσκοπικό χαρακτήρα. Επιτρέπεται η αναπαραγωγή, αναδημοσίευση και ενσωμάτωση, με αναφορά στην πηγή και τους δημιουργούς.