8. เจริญภาวนาเบื้องต้น: ทางเดินของใจ 7 ฐาน สู่ดวงธรรมที่ทำให้เป็นกาย

ผู้สอน: พระเทพญาณมงคล วิ. (เสริมชัย ชยมงฺคโล)สรุปหัวข้อทั้งหมดในไฟล์การเตรียมท่านั่งและตั้งบริกรรมนิมิต: การจัดท่านั่งขัดสมาธิ และการกำหนด "บริกรรมนิมิต" เป็นดวงกลมใส ขนาดเท่าฟองไข่แดงของไข่ไก่หรือดวงตาดำ ไว้ที่ปากช่องจมูกทางเดินของใจ 7 ฐาน: การน้อมดวงนิมิตเคลื่อนไปตามฐานที่ตั้งของใจทั้ง 7 ฐาน ตั้งแต่ ปากช่องจมูก, หัวตาด้านใน, ศูนย์กลางกั๊ก, เพดานปาก, ปากช่องลำคอ, ศูนย์กลางกายระดับสะดือ และหยุดนิ่งที่ "ศูนย์กลางกายฐานที่ 7" (เหนือระดับสะดือ 2 นิ้วมือ)ความหมายของ "สัมมาอะระหัง": การอธิบายว่า "สัมมา" หมายเอา "พระปัญญาคุณ" และ "อะระหัง" หมายเอา "พระวิสุทธิคุณ" ของพระพุทธเจ้า เพื่อใช้เป็นพุทธานุสติอุบายการรวมใจและสติ: การใช้เทคนิค "เหลือบดวงตากลับนิดๆ" เพื่อดึงความเห็น ความจำ ความคิด ความรู้ ให้รวมหยุดอยู่ภายใน และการใช้ "อาตาปี" (ความเพียรเพ่งเผากิเลส) ประคับประคองใจสภาวะการเข้าถึง "ดวงธรรมที่ทำให้เป็นกาย": การอธิบายสภาวะเมื่อใจ "หยุดนิ่งถูกส่วน" จนบังเกิดดวงใสแจ่ม ซึ่งภายในประกอบด้วยธาตุละเอียด 6 ประการ คือ ธาตุน้ำ ธาตุดิน ธาตุไฟ ธาตุลม อากาศธาตุ และวิญญาณธาตุการ "ดับหยาบไปหาละเอียด": การดำเนินจิตผ่าน "ดวงศีล สมาธิ ปัญญา วิมุตติ วิมุตติญาณทัสสนะ" เข้าสู่กายในกายที่ละเอียดขึ้นตามลำดับ ไปจนสุดละเอียดถึง "ธรรมกาย"การแผ่พรหมวิหารธรรมและอุทิศส่วนกุศล: การตั้งจิตแผ่ความใสบริสุทธิ์ ปรารถนาให้สัตว์โลกพ้นทุกข์ และอุทิศผลบุญให้แก่ผู้มีพระคุณ บูรพกษัตริย์ เทพเทวา ตลอดจนสัตว์ในทุคติภูมิ เพื่อมุ่งสู่ "พระนิพพานสมบัติ มีมรรค 4 ผล 4 และนิพพาน 1"สรุปเนื้อความย่อของไฟล์ไฟล์เสียงนี้เริ่มต้นด้วยการแนะแนวการปฏิบัติกรรมฐานสำหรับผู้ฝึกใหม่ โดยให้จัดท่านั่งในท่าขัดสมาธิ "เท้าขวาทับเท้าซ้าย มือขวาวางอยู่บนมือซ้าย" ตั้งกายให้ตรง และดำรงสติให้มั่นคง ผู้สอนให้นำใจอันประกอบด้วยความเห็น จำ คิด รู้ ไปรวมไว้ที่ "บริกรรมนิมิต" ซึ่งเป็นดวงกลมใสสะอาดประดุจเพชร โดยเริ่มต้นกำหนดไว้ที่ปากช่องจมูก (หญิงซ้าย ชายขวา) ควบคู่กับการ "บริกรรมภาวนา" ท่องในใจว่า "สัมมาอะระหัง"จากนั้น ผู้สอนได้นำปฏิบัติโดยให้เลื่อนดวงนิมิตไปตาม "ทางเดินของใจ 7 ฐาน" อย่างช้าๆ ได้แก่:ฐานที่ 1: ปากช่องจมูกฐานที่ 2: หัวตาด้านในฐานที่ 3: ศูนย์กลางกั๊กฐานที่ 4: เพดานปาก (ในขั้นนี้ผู้สอนแนะนำอุบายวิธี "เหลือบดวงตากลับนิดๆ" เหมือนเด็กทารกเวลานอนหลับ เพื่อช่วยดึงใจที่ชอบฟุ้งซ่านให้ออกพ้นจากอารมณ์ภายนอก)ฐานที่ 5: ปากช่องลำคอฐานที่ 6: ศูนย์กลางกายระดับสะดือฐานที่ 7: ถอยกลับขึ้นมา 2 องคุลี (เหนือระดับสะดือ 2 นิ้วมือ) เรียกว่า "ศูนย์กลางกายฐานที่ 7" ซึ่งเป็นจุดหยุดนิ่งถาวรณ ศูนย์กลางกายฐานที่ 7 นี้ ผู้สอนเน้นย้ำให้ใช้ "อาตาปี" คือความเพียรเพ่งเผากิเลส ประคับประคองใจให้จดจ่อต่อเนื่อง พร้อมทั้งอธิบายว่า คำว่า "สัมมาอะระหัง" นั้นเป็นการน้อมรำลึกถึง "พระปัญญาคุณ" และ "พระวิสุทธิคุณ" ของพระพุทธเจ้ามาสู่ใจเรา ผู้ปฏิบัติเพียงแค่สังเกตลมหายใจที่กระทบผ่านดวงใส แต่ "ไม่ต้องตามลม"เมื่อใจสงบ "หยุดนิ่งถูกส่วน" จะก้าวล่วงอารมณ์ภายนอกและปรากฏ "ดวงธรรมที่ทำให้เป็นกาย" ใสแจ่มขึ้นมา ณ ศูนย์กลางกาย ซึ่งภายในศูนย์กลางดวงธรรมนี้ เป็นที่ประชุมรวมกันของธาตุทั้ง 6 ได้แก่ ธาตุน้ำ (หน้า) ธาตุดิน (ขวา) ธาตุไฟ (หลัง) ธาตุลม (ซ้าย) อากาศธาตุ (ตรงกลาง) และมีวิญญาณธาตุเชื่อมอยู่ตรงกลางอากาศธาตุจากจุดนี้ ผู้สอนได้แนะแนวทางการดำเนินจิตขั้นสูงต่อไป คือการเจริญจิตแบบ "ดับหยาบไปหาละเอียด" โดยให้ผู้ปฏิบัติหยุดนิ่งตรงกลางของกลาง "ดวงศีล สมาธิ ปัญญา วิมุตติ วิมุตติญาณทัสสนะ" เพื่อก้าวเข้าสู่ "กายในกาย" ที่ละเอียดและผ่องใสยิ่งขึ้นตามลำดับ ไปจนสุดความละเอียดถึงการเข้าถึง "ธรรมกาย" ซึ่งผู้ปฏิบัติจะได้สัมผัสกับความสุขที่ละเอียดประณีตอย่างที่ไม่เคยประสบมาก่อนก่อนปิดจบการเจริญสมาธิภาวนา ผู้สอนได้นำแผ่ "พรหมวิหารธรรม" ด้วยใจที่ใสบริสุทธิ์จากศูนย์กลางกาย และอุทิศส่วนกุศลผลบุญที่เกิดจากการบำเพ็ญสมถวิปัสสนากรรมฐานนี้ ถวายแด่ผู้มีพระคุณ บูรพกษัตริย์ ปวงเทพเทวา และครอบคลุมไปถึงสัตว์โลกใน "ทุคติภูมิ คือเปรต สัตว์นรก อสุรกาย สัตว์เดรัจฉาน" เพื่อเป็นพลวปัจจัยให้สรรพสัตว์หลุดพ้นจากอวิชชา ตัณหา อุปาทาน และเข้าถึง "พระนิพพานสมบัติ มีมรรค 4 ผล 4 และนิพพาน 1" ตลอดกาลนานสามารถศึกษาคู่มือการปฏิบัติธรรมเพิ่มเติมได้ที่เว็บไซต์หลัก: Luangpusodh.com