42. เจริญภาวนาตามแนวสติปัฏฐาน 4: การดับหยาบไปหาละเอียด สู่พระธรรมกายและอายตนนิพพาน

ผู้สอน: พระเทพญาณมงคล วิ. (เสริมชัย ชยมงฺคโล)สรุปหัวข้อทั้งหมดที่ปรากฏในเอกสารการเตรียมตัวและอธิษฐานบารมี: การจัดท่านั่ง การรวมใจ ณ "ศูนย์กลางกายเหนือระดับสะดือ 2 นิ้วมือ" และการอธิษฐานอาราธนาบารมี 30 ทัศ ตลอดจน "โพธิปักขิยธรรม ธรรมอันเป็นฝักฝ่ายแห่งความตรัสรู้"หลักสมถกัมมัฏฐานเบื้องต้น: การกำหนด "บริกรรมนิมิต" เป็นดวงกลมใส และ "บริกรรมภาวนา" ว่า "สัมมาอะระหัง" เพื่อให้ใจรวมเป็น "เอกัคคตาจิต"การอุบัติของดวงธรรมและธาตุทั้ง ๖: การเข้าถึงดวงปฐมมรรค และการพิจารณาศูนย์กลาง หน้า ขวา หลัง ซ้าย ซึ่งประกอบด้วย ธาตุน้ำ ดิน ไฟ ลม อากาศธาตุ และวิญญาณธาตุการเจริญดวงธรรม 5 ประการ: การหยุดในหยุดผ่านดวงศีล (ศีลวิสุทธิ), ดวงสมาธิ (จิตตวิสุทธิ), ดวงปัญญา (ทิฏฐิวิสุทธิ), ดวงวิมุตติ และดวงวิมุตติญาณทัสสนะการดำเนินจิตผ่านกายโลกิยะ (กายในกาย): การใช้หลัก "ดับหยาบไปหาละเอียด" เข้าถึง "กายมนุษย์ละเอียดหรือเรียกว่ากายฝัน", กายทิพย์, กายรูปพรหม และกายอรูปพรหม ทั้งหยาบและละเอียดการเข้าถึงพระธรรมกาย (โลกุตตรธรรม): การเข้าถึง "ธรรมกายเกตุดอกบัวตูม ใสสว่าง" ตั้งแต่ธรรมกายโคตรภู, พระโสดาบัน, พระสกทาคามี, พระอนาคามี จนถึงธรรมกายพระอรหัตการเข้าสู่อายตนนิพพาน: การนำธรรมกายพระอรหัตเข้าสู่ "อายตนพระนิพพาน" เพื่อรู้เห็น "พระนิพพานธาตุของพระพุทธเจ้า" และพระอรหันตขีณาสพ ผู้ดับขันธ์ด้วย "อนุปาทิเสสนิพพานธาตุ"การเจริญวิปัสสนาญาณ: การพิจารณาสังขารธรรมว่าเป็น "สภาพไม่เที่ยง เป็นทุกข์ เป็นอนัตตา ไร้แก่นสาระ" เปรียบเทียบกับพระนิพพานที่เป็น "สาระแท้ ที่เป็นแก่นสาระ ในความเป็นของเที่ยง ในความเป็นสุข และในความมีประโยชน์อย่างสูงสุดยิ่ง"การแผ่พรหมวิหารและการอุทิศส่วนกุศล: การแผ่ "เมตตา กรุณา มุทิตา อุเบกขา พรหมวิหาร" และอุทิศบุญกุศลแก่สรรพสัตว์ในภพภูมิต่างๆสรุปเนื้อความย่อของไฟล์เนื้อหาในไฟล์นี้เป็นบทบรรยายนำเจริญสมถวิปัสสนากัมมัฏฐานตามแนวทางสติปัฏฐาน 4 ถึงธรรมกาย ผู้บรรยายเริ่มต้นด้วยการให้ผู้ปฏิบัตินั่งขัดสมาธิ และรวมความรู้สึกไปหยุดนิ่งที่ "ศูนย์กลางกายเหนือระดับสะดือ 2 นิ้วมือ" ซึ่งเป็น "ที่ตั้งกำเนิดธาตุธรรมเดิม" จากนั้นให้อธิษฐานบารมีที่ได้สั่งสมมา และอาราธนา "โพธิปักขิยธรรม ธรรมอันเป็นฝักฝ่ายแห่งความตรัสรู้" (เช่น สติปัฏฐาน 4, อิทธิบาท 4, อริยมรรคมีองค์ 8) เพื่อกำจัดอวิชชาในการทำสมถะ ใช้อุบายกำหนด "บริกรรมนิมิต" เป็นดวงกลมใส ควบคู่กับ "บริกรรมภาวนา" คือคำว่า "สัมมาอะระหัง" ผู้บรรยายเน้นเทคนิคการวางใจว่าต้องทำความพอดี "อุปมาเปรียบได้ดั่งเรากดลูกปิงปองลงไปในน้ำด้วยนิ้วเดียว พยายามให้พอเหมาะ... และให้ได้ศูนย์ได้ส่วน" เมื่อใจสงบเป็นจุดเดียวกัน จะบังเกิดดวงปฐมมรรคแจ่มใสขึ้น ภายในประกอบด้วยธาตุทั้ง 6 ได้แก่ ธาตุน้ำ (หน้า), ธาตุดิน (ขวา), ธาตุไฟ (หลัง), ธาตุลม (ซ้าย), อากาศธาตุ (กลาง) และวิญญาณธาตุ (กลางอากาศธาตุ)เมื่อดำเนินจิตเจาะลึกเข้าไปใน "กลางของกลาง" ดวงธรรม ผู้ปฏิบัติจะทะลุผ่านดวงศีล (อันเป็น "ศีลวิสุทธิ"), ดวงสมาธิ (อันเป็น "จิตตวิสุทธิ"), ดวงปัญญา (อันเป็น "ทิฏฐิวิสุทธิ"), ดวงวิมุตติ และวิมุตติญาณทัสสนะ จากนั้นจะพบ "กายมนุษย์ละเอียดหรือเรียกว่ากายฝัน" หลักการสำคัญที่สุดในการดำเนินจิตคือการ "ดับหยาบไปหาละเอียด" คือละความรู้สึกจากกายหยาบ สวมความรู้สึกเป็นกายละเอียด แล้วเอาใจหยุดนิ่งที่ศูนย์กลางดวงธรรมของกายนั้น ผู้ปฏิบัติจะดำเนินผ่านกายทิพย์, กายรูปพรหม, กายอรูปพรหม ซึ่งจะมีขนาดโตขึ้นเป็น ๒ เท่าตามลำดับเมื่อทะลุกายโลกิยะทั้งหมด จิตจะเข้าถึง "ธรรมกายเกตุดอกบัวตูม" เริ่มตั้งแต่ธรรมกายโคตรภู (ขนาดหน้าตัก 4 วาครึ่ง), ธรรมกายพระโสดาบัน (5 วา), ธรรมกายพระสกทาคามี (10 วา), ธรรมกายพระอนาคามี (15 วา) จนถึง "ธรรมกายพระอรหัต" (20 วาขึ้นไป) เมื่อเอาใจของธรรมกายพระอรหัตหยุดนิ่งสุดละเอียด จะเข้าถึง "อายตนพระนิพพาน" อันเป็นที่สถิตของ "พระนิพพานธาตุของพระพุทธเจ้า" และพระอรหันตขีณาสพ ผู้ปรินิพพานด้วย "อนุปาทิเสสนิพพานธาตุ"ในขั้นวิปัสสนา ผู้ปฏิบัติจะใช้ธรรมกายพิจารณาสังขารธรรมในภพ ๓ ให้เห็นตามความเป็นจริงว่า "ล้วนแต่เป็นสภาพไม่เที่ยง เป็นทุกข์ เป็นอนัตตา ไร้แก่นสาระในความเป็นตัวตน" ในขณะที่พระนิพพานธาตุนั้น "เป็นธรรมที่เป็นสาระแท้ ที่เป็นแก่นสาระ ในความเป็นของเที่ยง ในความเป็นสุข และในความมีประโยชน์อย่างสูงสุดยิ่ง" การรู้นี้จะนำไปสู่การละ "สังโยชน์" ข้ามพ้น "โคตรภูจิต" สู่มรรคจิตและมัคคญาณอย่างแท้จริง ท้ายที่สุด ผู้บรรยายได้นำสาธุชนเจริญ "เมตตา กรุณา มุทิตา อุเบกขา พรหมวิหาร" และอุทิศส่วนกุศลแก่บรรพบุรุษและสรรพสัตว์ทั้งปวง เพื่อเป็นพลวปัจจัยสู่มรรคผลนิพพานสามารถศึกษาคู่มือการปฏิบัติธรรมเพิ่มเติมได้ที่เว็บไซต์หลัก: Luangpusodh.com