26. เจริญสมถวิปัสสนา: อานาปานสติประดุจเลื่อย ดับหยาบไปหาละเอียดต่อกายในกาย สู่ญาณรัตนะแห่งธรรมกาย

ผู้สอน: พระเทพญาณมงคล วิ. (เสริมชัย ชยมงฺคโล)สรุปหัวข้อทั้งหมดในไฟล์อานาปานสติและทางเดินของใจ 7 ฐาน: การยกอุปมาของพระสารีบุตรที่เปรียบสติเหมือนการ "เลื่อยไม้ อย่าไปตามเลื่อย แต่ให้เพ่งมีสติกำกับใจอยู่ที่จุดที่เลื่อยจะตัด" ประยุกต์เข้ากับ "ศูนย์กลางกายฐานที่ 7"อุบายการรวมใจสู่ศูนย์กลางกาย: การกำหนด "จุดเล็กใสกลางดวงใส" และเทคนิค "เหลือบดวงตากลับนิด ๆ" เพื่อดึงธรรมชาติของใจให้ตั้งมั่นเป็น "เอกัคคตาจิต"โครงสร้างมหาภูตรูปและศูนย์ 5 ศูนย์: การอธิบาย "ดวงธรรมที่ทำให้เป็นกาย" ซึ่งประกอบด้วย ธาตุน้ำ ดิน ไฟ ลม อากาศธาตุ และวิญญาณธาตุการต่อกายในกายตามลำดับภูมิธรรม: การดำเนินจิตซ้อนลึกลงไปสู่ "กายทิพย์", "กายรูปพรหม" และ "กายอรูปพรหม" ซึ่งมีความประณีตและรัศมีต่างกันตามบุญบารมีการเข้าถึงธรรมกายและ "ญาณรัตนะ": การเข้าถึง "ธรรมกายเกตุดอกบัวตูม" ซึ่งมี "ญาณรัตนะ" แทนความเห็น จำ คิด รู้ แบบโลกิยะ พร้อมระบุขนาดตั้งแต่ "ธรรมกายโคตรภู" (4 วาครึ่ง) ถึง "ธรรมกายอรหัต" (20 วาขึ้นไป)วิปัสสนาปัญญาและการประหารกิเลส: การใช้ญาณธรรมกายพิจารณา "สังขารทั้งปวงไม่เที่ยง เป็นทุกข์ เป็นอนัตตา" เพื่อประหารสังโยชน์เบื้องต้น คือ "สักกายทิฏฐิ วิจิกิจฉา สีลัพพตปรามาส"การแผ่พรหมวิหารธรรมและอุทิศกุศล: การตั้งจิตแผ่เมตตา ถวายพระราชกุศลแด่สถาบันพระมหากษัตริย์ และสัตว์โลกใน "ทุคติภูมิ" เพื่อมุ่งสู่ "มนุษย์สมบัติ สวรรค์สมบัติ และพระนิพพานสมบัติ"สรุปเนื้อความย่อของไฟล์ผู้สอนเริ่มต้นด้วยการให้ผู้ปฏิบัตินั่งขัดสมาธิ และอธิบายข้อปฏิบัติที่ต้องใช้ร่วมกันคือ "อาตาปี ประกอบด้วยความเพียร เพ่งเผากิเลส", "สติมา มีสติ... ระลึกพระกรรมฐานได้" และการผสานกรรมฐาน 3 ประการเข้าด้วยกัน คือ "อาโลกกสิณ พุทธานุสติ และอานาปานสติ" ในส่วนของอานาปานสตินั้น ผู้สอนได้ยกคำสอนของท่านพระสารีบุตรมหาเถระที่เปรียบสติเสมือนการ "เลื่อยไม้ อย่าไปตามเลื่อย แต่ให้เพ่งมีสติกำกับใจอยู่ที่จุดที่เลื่อยจะตัด" ซึ่งหลวงพ่อวัดปากน้ำได้นำมาประยุกต์ใช้ โดยสอนให้มีสติรับรู้ลมกระทบตามทางเดินของใจทั้ง 7 ฐาน แต่ท้ายที่สุดไม่ต้องสาวลมตามไป ให้รวมใจหยุดนิ่งตรง "ศูนย์กลางกำเนิดธาตุธรรมเดิม ตรงศูนย์กลางกายฐานที่ 7 เหนือระดับสะดือ 2 นิ้วมือ" เพราะเป็นจุดสำคัญที่ใช้ "เปลี่ยนวาระจิต เวลาจะไปเกิด มาเกิด จะดับ จะหลับ จะตื่น"เมื่อใจหยุดถูกส่วน ลมหายใจจะละเอียดสั้นเข้าเหมือน "รวยริน" และจิตจะรวมเป็น "เอกัคคตาจิต ตรงศูนย์กลางกำเนิดธาตุธรรมเดิม เป็นที่ตั้งกายในกาย เวทนาในเวทนา จิตในจิต และธรรมในธรรม" ผู้สอนแนะอุบายวิธีรวมธรรมชาติทั้ง 4 ของใจ (เห็น จำ คิด รู้) โดยให้กำหนด "บริกรรมนิมิต" นึกถึงดวงกลมใส และนำใจไปหยุดที่ "จุดเล็กใสกลางดวงใส" ใช้อุบาย "เหลือบดวงตากลับนิด ๆ" ซึ่งเป็นธรรมชาติเหมือน "เด็กทารกที่เวลานอนหลับสนิท" ควบคู่กับการภาวนาพุทธานุสติคำว่า "สัมมาอะระหัง"เมื่อใจหยุดนิ่งจนสว่างและปรากฏดวงธรรม ภายในดวงธรรมนั้นจะปรากฏ ศูนย์ 5 ศูนย์ ได้แก่ "ศูนย์ข้างหน้าธาตุละเอียดของธาตุน้ำ ขวาธาตุดิน หลังธาตุไฟ ท้ายธาตุลม" ตรงกลางมี "อากาศธาตุ" และ "กลางของกลางอากาศธาตุเป็นวิญญาณธาตุ ขนาดโตประมาณเท่าเมล็ดพริกไทย" เมื่อใจดำเนินเข้ากลางของกลาง จะก้าวล่วงเข้าไปยังคุณเครื่องกลั่นกรอง คือ "ดวงศีล สมาธิ ปัญญา วิมุตติ วิมุตติญาณทัสสนะ"จากนั้นให้ใช้หลัก "ดับหยาบไปหาละเอียด" คือละความรู้สึกจากกายเนื้อ สวมความรู้สึกเข้าไปในกายภายใน เริ่มตั้งแต่ "กายมนุษย์ละเอียด" ซึ่งโปร่งใสกว่ากายเนื้อและประทับนั่งบน "องค์ฌาน" เมื่อหยุดในหยุดเข้ากลางของกลางต่อไป จะเข้าสู่ "กายทิพย์" ที่โตเป็น 2 เท่าและมีรัศมีสว่างไสวตามอำนาจของ "ทานกุศล ศีลกุศล" ดำเนินจิตผ่าน "กายรูปพรหม" และ "กายอรูปพรหม" ซึ่งโตและละเอียดขึ้นตามลำดับเมื่อสุดสายอรูปพรหม จะเข้าถึง "ธรรมกายเกตุดอกบัวตูม ใสสว่าง... ใสเหมือนกับเพชรลูกที่ลอยอยู่กลางอากาศ" ใจของธรรมกายนี้ไม่ได้ใช้เห็น จำ คิด รู้ แบบกามภพ แต่เปลี่ยนเป็น "ญาณรัตนะ" ผู้สอนได้แจกแจงขนาดของธรรมกายไว้ชัดเจนว่า "ธรรมกายโคตรภู หยาบละเอียด นั้น 4 วาครึ่งขึ้นไป", ธรรมกายพระโสดาบัน "5 วาขึ้นไป" จนถึง "ธรรมกายอรหัต... ขนาดหน้าตัก ความสูง เส้นผ่าศูนย์กลางดวงธรรม 20 วาขึ้นไป"ในขั้น วิปัสสนาปัญญา ผู้สอนแนะนำให้ใช้ญาณของธรรมกายยกสภาวธรรมขึ้นพิจารณา ให้เห็นแจ้งว่า "สังขารทั้งปวง ไม่เที่ยง เป็นทุกข์ เป็นอนัตตา" เพื่อเป็นกำลัง "กำจัดสังโยชน์ กิเลสเครื่องร้อยรัด... 3 ประการ มีสักกายทิฏฐิ วิจิกิจฉา สีลัพพตปรามาส เป็นต้น ให้หมดสิ้นไปโดยเด็ดขาด เป็นสมุจเฉทปหาน" ส่วนผู้ที่บำเพ็ญบารมียังไม่เต็ม ก็ให้ทรงอยู่ใน "โคตรภูญาณ... หรืออนุโลมญาณ" ต่อไปจนกว่าบารมี 10 ทัศจะเต็มเปี่ยมเพื่อเข้าสู่มรรคผลนิพพานในภายหน้าLuangpusodh.com