19. เจริญสมถวิปัสสนา: ดับหยาบไปหาละเอียดสู่ธรรมกาย การเข้าถึงอายตนนิพพาน และพิจารณาเบญจขันธ์

ผู้สอน: พระเทพญาณมงคล วิ. (เสริมชัย ชยมงฺคโล)สรุปหัวข้อทั้งหมดในไฟล์การเตรียมสรีระและอุบายรวมใจ: การเตรียมความพร้อมโดย "กำจัดปลิโพธความวิตกกังวลใด ๆ" การหลับตาเบา ๆ และใช้อุบาย "เหลือบดวงตากลับนิด ๆ"การหา "ศูนย์กลางกายฐานที่ 7": การใช้วิธีสมมติ "เส้นตรงขาวใส 2 เส้นตัดกัน" เพื่อหาตำแหน่ง "เหนือระดับสะดือ 2 นิ้วมือ"พุทธานุสติและการบริกรรมภาวนา: การบริกรรม "สัมมาอะระหัง" ตรง "จุดเล็กใสกลางดวงใส" เพื่อน้อมรำลึก "พระปัญญาคุณ และพระวิสุทธิคุณ ของพระพุทธเจ้า"การดำเนินจิต "ดับหยาบไปหาละเอียด": การหยุดใจเข้ากลาง "ดวงธรรม ดวงศีล สมาธิ ปัญญา วิมุตติ วิมุตติญาณทัสสนะ" เพื่อก้าวสู่กายภายใน จนถึง "ธรรมกายเกตุดอกบัวตูม"การปฏิบัติสำหรับผู้เข้าถึง "อายตนะคือพระนิพพาน": การอธิษฐาน "ซ้อนธรรมกายอรหัต" เพื่ออาราธนาพระนิพพานธาตุมาชำระสะสางธาตุธรรมให้บริสุทธิ์วิปัสสนาพิจารณาสภาวธรรมและเบญจขันธ์: การพิจารณา "รูป เวทนา สัญญา สังขาร วิญญาณ" (ขันธ์ 5 อายตนะ 12 ธาตุ 18) ให้เห็นเป็นสภาพ "ไม่เที่ยง เป็นทุกข์ เป็นอนัตตา"การแผ่พรหมวิหารธรรมและการอุทิศกุศล: การตั้งจิตแผ่เมตตา ถวายพระราชกุศลแด่สถาบันพระมหากษัตริย์ และอุทิศบุญแก่สัตว์ใน "ทุคติภูมิ คือเปรต สัตว์นรก อสุรกาย สัตว์เดรัจฉาน"สรุปเนื้อความย่อของไฟล์การเจริญภาวนาในไฟล์นี้เริ่มต้นด้วยการให้ผู้ปฏิบัติเตรียมพร้อมกายและใจ โดย "ตั้งสรีระให้ดีให้เรียบร้อย กำจัดปลิโพธความวิตกกังวลใด ๆ ทั้งหมด ความห่วงใยฟุ้งซ่าน... วางให้หมด" ให้จัดสรีระโดยนั่งตัวตรง "หลับเปลือกตาลงเบา ๆ" และใช้อุบายสำคัญคือ "เหลือบดวงตากลับนิด ๆ"สำหรับผู้ที่ยังไม่เห็นดวงธรรม ผู้สอนแนะนำให้หาที่ตั้งของใจ ณ "ศูนย์กลางกายฐานที่ 7 เหนือระดับสะดือ 2 นิ้วมือ" โดยให้สมมติ "เส้นตรงขาวใส 2 เส้นตัดกัน" (เส้นหนึ่งจากหน้าท้องทะลุหลัง อีกเส้นจากขวาทะลุซ้าย) จุดตัดนั้นคือศูนย์กลางกาย, ให้กำหนดนิมิตเป็น "จุดเล็กใสกลางดวงใส" พร้อมกับสังเกตลมหายใจที่ผ่านลงไป ควบคู่กับการบริกรรมภาวนาคำว่า "สัมมาอะระหัง" ต่อเนื่องกันไป เพื่อ "น้อมพระพุทธคุณในข้อพระปัญญาคุณ และพระวิสุทธิคุณ ของพระพุทธเจ้า มาสู่ใจเราเป็นพุทธานุสติ"เมื่อใจสงบนิ่งจน "ปรากฏดวงใสแจ่มขึ้นมา" ผู้สอนแนะนำให้ดำเนินจิตด้วยวิถี "ดับหยาบไปหาละเอียด" โดยหยุดนิ่งตรง "กลางของกลางดวงธรรม ดวงศีล สมาธิ ปัญญา วิมุตติ วิมุตติญาณทัสสนะ" ให้ใสสว่างทีละดวงทีละขั้น, ให้ผู้ปฏิบัติ "ละความรู้สึกนึกคิดเนื่องด้วยกายโลกิยะทั้งหมด" แล้วสวมความรู้สึกเป็นกายในกายที่ละเอียดขึ้นไปตามลำดับ เริ่มจาก "กายมนุษย์ละเอียด ไปสุดละเอียดถึงกายอรูปพรหม" จนกระทั่งสุดละเอียด "ปรากฏธรรมกายเกตุดอกบัวตูมขึ้นมา ใสสว่าง" โดยธรรมกายนี้จะมีขนาดเส้นผ่าศูนย์กลางดวงธรรม หน้าตัก และความสูง "4 วาครึ่งขึ้นไป"มีคำสอนสำหรับผู้ปฏิบัติขั้นสูงที่เข้าถึง "อายตนะคือพระนิพพาน" แล้ว โดยผู้สอนแนะให้ "อธิษฐานซ้อนธรรมกายอรหัตที่บริสุทธิ์ของท่านนั่นแหละ ที่ศูนย์กลางพระนิพพานธาตุของพระพุทธเจ้า" พร้อมทั้งอาราธนาพระนิพพานธาตุให้มา "ชำระสะสางธาตุธรรมของเราให้เป็นธาตุล้วน ธรรมล้วน ที่บริสุทธิ์ตามธรรมของพระพุทธเจ้า"ในภาค วิปัสสนากรรมฐาน ผู้สอนให้หยุดใจพิจารณา "สภาวธรรม" ให้เห็นความเปลี่ยนแปลงของกายในกายว่าตกอยู่ในสภาพ "ไม่เที่ยง เป็นทุกข์ เป็นอนัตตา" รวมถึง "เวทนาในเวทนา จิตในจิต และธรรมในธรรม" โดยให้ยก "เบญจขันธ์" อันได้แก่ "รูป เวทนา สัญญา สังขาร วิญญาณ" ขึ้นมาพิจารณาให้เห็นแจ้งตามพุทธดำรัส ผู้สอนชี้แจงอย่างชัดเจนว่า คำว่า "ธรรมทั้งปวงเป็นอนัตตา" นั้น มุ่งหมายเอาเฉพาะ "ขันธ์ 5 อายตนะ 12 ธาตุ 18 เป็นต้น" การพิจารณาเช่นนี้จะทำให้เกิดปัญญา "เบื่อหน่ายในทุกข์ ในความต้องเกิด แก่ เจ็บ ตาย" เพราะการบริหารเบญจขันธ์นั้นเป็นภาระที่หนักในช่วงท้ายของการปฏิบัติ ผู้สอนได้นำตั้งจิตหยุดนิ่งให้เปี่ยมด้วย "พรหมวิหารธรรม" (เมตตา กรุณา มุทิตา อุเบกขา) แผ่ขยายไปยังสรรพสัตว์โลกทั้งหลายไม่มีประมาณ ขออย่าให้มีเวรมีภัยเบียดเบียนกัน และนำอุทิศส่วนกุศลผลบุญถวายแด่ คุณบิดามารดา ครูอาจารย์ ตลอดจน "ถวายเป็นพระราชกุศลแด่พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว สมเด็จพระบรมวงศานุวงศ์ อีกทั้งบูรพมหากษัตริยาธิราชเจ้าของไทย" รวมถึงแผ่ไปให้สัตว์โลกใน "ทุคติภูมิ คือเปรต สัตว์นรก อสุรกาย สัตว์เดรัจฉาน" เพื่อเป็นพลวปัจจัยให้สรรพสัตว์หลุดพ้นจาก "ไตรวัฏฏะ คือกิเลสวัฏฏะ กัมมวัฏฏะ วิปากวัฏฏะ" (วงจรแห่งกิเลส กรรม และวิบาก) และได้รับความสุขสมบูรณ์ด้วย "มนุษย์สมบัติ... ทิพยสมบัติ... และนิพพานสมบัติ มีมรรค 4 ผล 4 และนิพพาน 1" อันเป็นบรมสุขถาวรตลอดไป ปิดท้ายด้วยการสวดอนุโมทนาบาลี "นิพพานะ ปัจจะโย โหตุ..." และกล่าวคำนมัสการพระรัตนตรัยโดยพร้อมเพรียงกันสามารถศึกษาการปฏิบัติธรรมเพิ่มเติมได้ที่เว็บไซต์ Luangpusodh.com