9. เจริญสมถวิปัสสนา: การหาศูนย์กลางกายฐานที่ 7 ดับหยาบไปหาละเอียดเข้าสู่ธรรมกาย และแผ่พรหมวิหารธรรม

ผู้สอน: พระเทพญาณมงคล วิ. (เสริมชัย ชยมงฺคโล)สรุปหัวข้อทั้งหมดในไฟล์การเตรียมสรีระและละปลิโพธความกังวล: การจัดท่านั่งขัดสมาธิ และการปล่อยวางภารกิจทั้งปวง ไม่ว่าจะเป็น "เรื่องอดีตก็ดี ปัจจุบันก็ดี อนาคตก็ดี ไม่ต้องกำหนด"การกำหนดบริกรรมนิมิตและจุดศูนย์รวมใจ: การนึกเห็น "ดวงกลมใส" และกำหนด "จุดเล็กใสกลางดวงใส" เพื่อรวมธรรมชาติของใจ 4 ประการ (เห็น จำ คิด รู้) เข้ามาหยุดเป็นจุดเดียวกันการหาตำแหน่ง "ศูนย์กลางกายฐานที่ 7": การอธิบายจุดตัดของเส้นตรง 2 เส้น ณ "เหนือระดับสะดือ 2 นิ้วมือ" ซึ่งเป็น "ที่ตั้งกำเนิดธาตุธรรมเดิม" และเป็นที่ตั้งของสติปัฏฐาน 4อุบายการรวมใจและผสานกรรมฐาน: การใช้เทคนิค "เหลือบดวงตากลับนิดๆ" เพื่อดึงใจกลับเข้าภายใน ควบคู่กับการบริกรรม "สัมมาอะระหัง" และสังเกตลมหายใจเข้าออก (อานาปานสติ)การเข้าถึง "ดวงธรรมที่ทำให้เป็นกาย": สภาวะเมื่อใจสงบหยุดนิ่งถูกส่วน จะปรากฏดวงธรรม ซึ่งภายในประกอบด้วย "ศูนย์ 5 ศูนย์" คือ ธาตุน้ำ ธาตุดิน ธาตุไฟ ธาตุลม อากาศธาตุ และมี "วิญญาณธาตุ" อยู่ตรงกลางการดำเนินจิต "ดับหยาบไปหาละเอียด": การดำเนินจิตผ่านความบริสุทธิ์ของ "ดวงศีล สมาธิ ปัญญา วิมุตติ วิมุตติญาณทัสสนะ" เพื่อก้าวสู่ "กายมนุษย์ละเอียด" ซึ่งจะทำให้เวทนาเปลี่ยนเป็น "สุขเวทนา" และดำเนินต่อไปจนถึง "ธรรมกาย"การแผ่พรหมวิหารธรรมและอุทิศส่วนกุศล: การตั้งใจหยุดนิ่งแผ่เมตตาให้สรรพสัตว์ และอุทิศบุญกุศลแด่ผู้มีพระคุณ เทพเทวา ตลอดจนสัตว์ใน "ทุคติภูมิ" เพื่อมุ่งสู่ "มรรค 4 ผล 4 และนิพพาน 1"สรุปเนื้อความย่อของไฟล์ไฟล์เสียงนี้เริ่มต้นด้วยการแนะแนวการเตรียมสรีระร่างกาย โดยให้ผู้ปฏิบัตินั่งขัดสมาธิ "เท้าขวาทับเท้าซ้าย มือขวาวางอยู่บนมือซ้ายที่หน้าตัก ให้นิ้วชี้ขวาจรดพอดีหัวแม่มือซ้าย ตั้งกายให้ตรง ดำรงสติให้มั่นคง" ผู้สอนเน้นย้ำให้ปล่อยวางภารกิจและความกังวลทั้งปวง "เรื่องอดีตก็ดี ปัจจุบันก็ดี อนาคตก็ดี ไม่ต้องกำหนด คือกำหนดในใจว่าอย่ามี ไม่ต้องกังวล" พร้อมทั้งให้หลับตาเบา ๆ ไม่เม้มเปลือกตาแน่น สูดลมหายใจลึกๆ และสังเกตลมหายใจที่เป็น "ช่องว่างโล่งกลวงลงไป สุดตรงศูนย์กลางกายระดับสะดือพอดี"ในภาคปฏิบัติ ผู้สอนให้กำหนด "บริกรรมนิมิต" นึกเห็นด้วยใจเป็นดวงกลมใส "ขนาดมาตรฐานประมาณเท่าลูกปิงปอง หรือฟองไข่แดงของไข่ไก่" ให้ปรากฏเสมือนมีอยู่แล้วในท้อง จากนั้นให้นึกเห็น "จุดเล็กใสกลางดวงใส" เพื่อเป็นที่รวมใจ โดยอาศัยหลักของความเพียร (อาตาปี) ทุ่ม "ความเห็นด้วยใจ ความจำ ความคิด ความรู้ เข้าไปรวมหยุดเป็นจุดเดียวกัน"ผู้สอนได้อธิบายถึงตำแหน่งที่ตั้งของใจที่ถูกต้องอย่างละเอียดว่า ต้องตั้งอยู่ตรง "ศูนย์กลางกายเหนือระดับสะดือ 2 นิ้วมือ" ซึ่งเป็น "ที่ตั้งกำเนิดธาตุธรรมเดิม" และเป็น "ที่ตั้งกายในกาย เวทนาในเวทนา จิตในจิต และธรรมในธรรม ที่เราเรียกว่าสติปัฏฐาน 4" หากผู้ใดหาไม่พบ ให้ใช้เทคนิคจินตนาการเห็น "เส้นตรงขาวใส 2 เส้นตัดกัน" เส้นหนึ่งจากหน้าท้องไปหลัง อีกเส้นจากขวาไปซ้าย และมีเส้นลมหายใจลงมาตั้งฉาก จุดตัดนั้นคือ "ศูนย์กลางกายฐานที่ 7"อุบายสำคัญในการรวมใจคือการให้ "เหลือกดวงตากลับนิด ๆ ไว้เสมอ" ซึ่งพฤติกรรมนี้ "เหมือนเด็กทารกเวลานอนหลับสนิท ดวงตาหมุนกลับไปข้างหลัง" จะช่วยดึงใจที่ชอบฟุ้งซ่านให้ออกพ้นจากอารมณ์ภายนอกและกลับเข้าสู่ภายใน ควบคู่ไปกับการตั้ง "บริกรรมภาวนา" ท่องในใจอย่างต่อเนื่องว่า "สัมมาอะระหัง" เพื่อเป็นพุทธานุสติ น้อมระลึกถึง "พระปัญญาคุณ และพระวิสุทธิคุณ ของพระพุทธเจ้า" และสังเกตลมหายใจโดย "ไม่ต้องตามลม"เมื่อผู้ปฏิบัติประคับประคองใจด้วยสติและสัมปชัญญะจดจ่ออยู่ที่จุดเล็กใส "จนกระทั่งใจสงบหยุดนิ่ง... ถูกส่วนเข้า จะปรากฏดวงธรรมที่ทำให้เป็นกาย ใสแจ่มขึ้นมาเอง" เมื่อเข้าถึงแล้ว ให้ดำเนินจิตหยุดนิ่งเข้ากลางดวงนั้น จะพบว่าภายในประกอบด้วย "ศูนย์ 5 ศูนย์" คือ "ข้างหน้าเป็นธาตุละเอียดของธาตุน้ำ ขวาธาตุดิน หลังธาตุไฟ ซ้ายธาตุลม ตรงกลางอากาศธาตุ" และเมื่อหยุดนิ่งกลางอากาศธาตุ จะเห็น "วิญญาณธาตุ" อยู่ตรงกลางเมื่อใจหยุดในหยุดถูกส่วน ศูนย์กลางจะขยายว่างออก และปรากฏดวงธรรมที่เป็นเครื่องกลั่นกรองกาย วาจา ใจ แทนที่กันขึ้นมาเรื่อยๆ ได้แก่ "ดวงศีล สมาธิ ปัญญา วิมุตติ วิมุตติญาณทัสสนะ" จากนั้นผู้สอนแนะให้ใช้หลัก "ดับหยาบไปหาละเอียด" โดยละความรู้สึกของกายหยาบ สวมความรู้สึกเข้าไปเป็น "กายมนุษย์ละเอียด" ซึ่งมีลักษณะ "โปร่งใสสวยงามกว่ากายเนื้อ อยู่ในท่าขัดสมาธิ" นั่งอยู่บน "องค์ฌาน" การดำเนินจิตเข้าสู่กายภายในนี้ จะทำให้สภาวธรรมผ่องใสขึ้น และเวทนาก็เปลี่ยนไป คือ "เวทนาในเวทนาเป็นสุขเวทนา ในส่วนของหยาบก็เป็นทุกขเวทนา" ผู้สอนแนะให้ดำเนินจิตเช่นนี้ผ่านทีละกายไปจนสุดละเอียดถึง "ธรรมกาย"สามารถศึกษาคู่มือการปฏิบัติธรรมเพิ่มเติมได้ที่เว็บไซต์หลัก: Luangpusodh.com