39. เจริญสมถวิปัสสนา: การต่อกายในกายถึงธรรมกาย และพิจารณาอาการ 32 ตามหลักไตรลักษณ์

ผู้สอน: พระเทพญาณมงคล วิ. (เสริมชัย ชยมงฺคโล)สรุปหัวข้อทั้งหมดในไฟล์การหา "ศูนย์กลางกายฐานที่ 7" และการรวมใจ: การใช้อุบายกำหนดเส้นตรงตัดกัน และเทคนิค "เหลือบดวงตากลับนิดๆ" เพื่อนำดวงนิมิตไปตั้ง ณ ศูนย์กลางกายเหนือระดับสะดือ 2 นิ้วมือการตกศูนย์และการเข้าถึง "ดวงธรรมที่ทำให้เป็นกาย": สภาวะที่ใจปล่อยวางอารมณ์ภายนอก จิต "ตกศูนย์ไปยังศูนย์กลางกายฐานที่ 6 ปรุงเป็นจิตดวงใหม่เป็นเอกัคคตาจิต" และปรากฏดวงธรรมที่ประกอบด้วยมหาภูตรูป 4 (ธาตุน้ำ ดิน ไฟ ลม)วัฏสงสารและสายปฏิจจสมุปบาท: การอธิบายกลไกที่จิตดวงสุดท้ายก่อนตาย จะถูกปรุงแต่งด้วย "กรรมนิมิตอารมณ์ หรือคตินิมิตอารมณ์" ให้ไปเกิดใหม่ตาม "สายปฏิจจสมุปบาทธรรม"การดำเนินจิต "ต่อกายในกาย" (ดับหยาบไปหาละเอียด): การดำเนินจิตผ่านความบริสุทธิ์ของ "ดวงศีล สมาธิ ปัญญา วิมุตติ วิมุตติญาณทัสสนะ" เข้าสู่ "กายมนุษย์ละเอียด" "กายทิพย์" "กายรูปพรหม" "กายอรูปพรหม" จนถึง "ธรรมกายเกตุดอกบัวตูม ใสสว่าง"การขยายทิพยจักษุเพื่อพิจารณาอาการ 32: การขยาย "ความเห็น ความจำ ความคิด ความรู้" เพื่อพิจารณา "เกศา" "ทันตา" "กระเพาะอาหาร" "ลำไส้" และ "โครงกระดูก" ให้เห็นความปฏิกูลตามความเป็นจริงวิปัสสนาพิจารณาไตรลักษณ์: การเจริญ "กายานุปัสสนาสติปัฏฐาน" โดยนำส่วนต่างๆ ของ "อุปาทินนกสังขาร" มาพิจารณาให้เห็นสภาพ "อนิจจัง" "ทุกขัง" และ "อนัตตา"สรุปเนื้อความย่อของไฟล์เริ่มต้นด้วยการแนะให้ผู้ปฏิบัตินั่งขัดสมาธิและปล่อยวางอารมณ์ภายนอกทั้งหมด ผู้สอนได้นำตั้งจิตอธิษฐานอย่างลึกซึ้ง โดยให้อาราธนาบุญที่บำเพ็ญมาแต่อดีตชาติให้กลั่นเป็น "บารมี อุปบารมี ปรมัตถบารมี" ครบทั้ง 10 ทัศ พร้อมเชิญคุณพระรัตนตรัย บิดามารดา ครูอาจารย์ มาเป็น "ตบะเดชะ พลวปัจจัยในธาตุธรรม เห็น จำ คิด รู้" เพื่อกำจัด "กิเลสนิวรณ์เครื่องกั้นปัญญา" นอกจากนี้ยังให้ตั้งจิตขอข้อปฏิบัติขั้นสูงคือ "จรณะ 15" "วิชชา 3 วิชชา 8 อันครอบคลุมถึงอภิญญา 6" ตลอดจน "โพธิปักขิยธรรมทั้ง ๓๗ ประการ" เพื่อให้เป็นกำลังในการ "กำจัดอวิชชา กิเลส ตัณหา อุปาทาน เหตุแห่งทุกข์ทั้งหลายให้หมดสิ้นไป"ในด้านปฏิบัติ ผู้สอนแนะวิธีหาที่ตั้งของใจโดยให้กำหนดเห็นเส้นตรง 2 เส้นตัดกัน (หน้า-หลัง, ซ้าย-ขวา) และเส้นลมหายใจตั้งฉากลงมา ณ "ศูนย์กลางกายเหนือระดับสะดือ 2 นิ้วมือ" ซึ่งเป็น "ที่ตั้งกำเนิดธาตุธรรมเดิม" โดยให้ใช้เทคนิค "เหลือบดวงตากลับนิดๆ" ควบคู่กับการประคองใจด้วย "บริกรรมนิมิต" (จุดเล็กใสกลางดวงกลมใส) และ "บริกรรมภาวนา" (สัมมาอะระหัง) เมื่อผู้ปฏิบัติสามารถละความยึดติดในอดีตและอนาคต ใจจะ "ตกศูนย์ไปยังศูนย์กลางกายฐานที่ 6 ปรุงเป็นจิตดวงใหม่เป็นเอกัคคตาจิต ตั้งอยู่กลางดวงธรรมที่ทำให้เป็นกายบริสุทธิ์ผ่องใส"ภายในดวงธรรมนี้ ประกอบด้วย "ธาตุละเอียดของมหาภูตรูป 4" คือ ธาตุน้ำ ดิน ไฟ ลม ซึ่งจะแปรปรวนไปตาม "สายปฏิจจสมุปบาทธรรม ตราบใดที่อวิชชาตัณหายังทำหน้าที่อยู่" ผู้สอนอธิบายสัจธรรมว่าเมื่อแตกกายทำลายขันธ์ "กรรมนิมิตอารมณ์ หรือคตินิมิตอารมณ์ ที่ปรากฏในใจดวงสุดท้ายก่อนดับ... จะถ่ายทอดกรรมนั้นน่ะเข้าไปปรุงแต่งเป็นดวงธรรมที่ทำให้เป็นกายและจิตดวงใหม่" นำไปสู่การเปลี่ยนภพภูมิเมื่อใจหยุดนิ่งเข้ากลางดวงธรรม จะผ่านกระบวนการกลั่นกรองของ "ดวงศีล สมาธิ ปัญญา วิมุตติ วิมุตติญาณทัสสนะ" ผู้สอนได้แนะให้ใช้เทคนิค "ดับหยาบไปหาละเอียด" เพื่อต่อกายในกาย โดยเริ่มจากเข้าถึง "กายมนุษย์ละเอียด" (ซึ่งจะนั่งอยู่บน "องค์ฌาน") จากนั้นดำเนินจิตสุดความละเอียดเข้าสู่ "กายทิพย์" (มีขนาดโตเป็น ๒ เท่าของกายมนุษย์), กายรูปพรหม, กายอรูปพรหม จนสุดความละเอียดก้าวล่วงเข้าสู่ "ธรรมกายเกตุดอกบัวตูม ใสสว่าง"ภาควิปัสสนาปัญญาของไฟล์นี้ ผู้สอนให้ใช้ธรรมกายขยาย "ความเห็น ความจำ ความคิด ความรู้ คือใจของเรา ณ ภายใน" เพื่อให้ "ทิพยจักษุให้ทำหน้าที่" แล้วพิจารณาส่วนต่างๆ ของร่างกาย (อาการ 32) หรือ "อุปาทินนกสังขาร" ให้เห็นว่าเป็นสิ่ง "ไม่สะอาด เป็นแต่ปฏิกูล" เริ่มจาก "เกสา" ที่เปื้อนด้วยเหงื่อไคล เปลี่ยนเป็น "หงอก หรือเป็นสีเทา" และ "หลุดร่วง", พิจารณา "ทันตา" (ฟัน) ที่มี "หินปูนเกาะ" ทำปฏิกิริยา "เน่าเหม็น" โยกคลอนและเจ็บปวด ตลอดจนใช้ทิพยจักษุเพ่งดู "กระเพาะอาหาร" "ลำไส้น้อยใหญ่" "โครงกระดูก" "ปอด ตับ" "ผิวหนัง" ตามสี สัณฐาน และกลิ่นที่เป็นจริง การพิจารณานี้คือหลัก "กายานุปัสสนาสติปัฏฐาน" เพื่อให้ประจักษ์แจ้งในกฎไตรลักษณ์ว่า สังขารธรรมทั้งปวงล้วนเป็น "อนิจจัง", "ทุกขัง" และ "อนัตตา" คือมีความเป็นสภาพมิใช่ตน "มีแล้วกลับไม่มี... หมดสภาพเดิมของมันไป"ช่วงท้ายของการปฏิบัติ ผู้สอนให้ตั้งจิตหยุดนิ่งตรงศูนย์กลางกายแผ่ความบริสุทธิ์ออกเป็นพรหมวิหารธรรม ก่อนปิดท้ายด้วยบทสวดแผ่เมตตาและกราบพระรัตนตรัยศึกษาคู่มือได้ที่เว็บไซต์หลัก: Luangpusodh.com