43. เจริญสมถวิปัสสนา: โครงสร้างนามขันธ์ 4 ดับหยาบไปหาละเอียดสู่ธรรมกาย และการเกิดดับตามสายปฏิจจสมุปบาท

ผู้สอน: พระเทพญาณมงคล วิ. (เสริมชัย ชยมงฺคโล)สรุปหัวข้อทั้งหมดในไฟล์การหาตำแหน่ง "ศูนย์กลางกายฐานที่ 7" และอุบายรวมใจ: การกำหนดจุดตัดของเส้นตรง 2 เส้น "เหนือระดับสะดือ 2 นิ้วมือ" อันเป็น "ที่ตั้งกำเนิดธาตุธรรมเดิม" และใช้อุบาย "เหลือกดวงตากลับนิดๆ" เพื่อดึง "ธรรมชาติ 4 อย่างของใจ คือเห็น จำ คิด รู้ ให้รวมหยุดเป็นจุดเดียวกัน"โครงสร้างมหาภูตรูป 4 (ศูนย์ 5 ศูนย์): สภาวะเมื่อปรากฏ "ดวงธรรมที่ทำให้เป็นกาย" ซึ่งภายในมี "ศูนย์ข้างหน้าธาตุละเอียดของธาตุน้ำ ขวาธาตุดิน หลังธาตุไฟ ซ้ายธาตุลม ตรงกลางอากาศธาตุ กลางอากาศธาตุเป็นวิญญาณธาตุ"การดำเนินจิต "ดับหยาบไปหาละเอียด": การหยุดใจผ่าน "ดวงศีล สมาธิ ปัญญา วิมุตติ วิมุตติญาณทัสสนะ" เพื่อก้าวสู่ "กายมนุษย์ละเอียด" ที่นั่งบน "องค์ฌาน" และเข้าสู่กายทิพย์ รูปพรหม อรูปพรหม จนสุดความละเอียดถึง "ธรรมกาย"การเกิดดับและสายปฏิจจสมุปบาทธรรม: การอธิบายสภาวะที่จิต "ตกศูนย์" ปรุงแต่งเป็นจิตดวงใหม่ด้วย "ปุญญาภิสังขาร" (บุญ) หรือ "อปุญญาภิสังขาร" (บาป) ซึ่งดำเนินไปตาม "สายปฏิจจสมุปบาทธรรม"สรุปเนื้อความย่อของไฟล์ผู้สอนเริ่มต้นการเจริญภาวนาโดยให้ผู้ปฏิบัตินั่งขัดสมาธิ และประคับประคองใจด้วยหลัก "สัมปโยคธรรมไว้ 3 ประการ คือ อาตาปี สติมา สัมปชาโน" จากนั้นให้น้อมตั้งจิตอธิษฐานอย่างลึกซึ้ง โดยระลึกถึงบุญที่บำเพ็ญมาให้เจริญเป็น "บารมี อุปบารมี ปรมัตถบารมีทั้ง 10 ประการ" และอาราธนาคุณบิดามารดา ครูอาจารย์ พระรัตนตรัย ให้มา "รวมเป็นตบะเดชะ พลวปัจจัยในธาตุธรรม เห็น จำ คิด รู้ คือใจของเราทุกกาย สุดกายหยาบ กายละเอียด" เพื่อให้ใจผ่องใสจาก "กิเลสนิวรณ์เครื่องกั้นปัญญา" พร้อมตั้งความปรารถนาขอ "จรณะ 15" ประการ, "วิชชา 3 วิชชา 8 อันครอบคลุมถึงอภิญญา 6", และ "โพธิปักขิยธรรมทั้ง ๓๗ ประการ" ให้บังเกิดขึ้นเพื่อ "ประหารคือละ อวิชชา กิเลส ตัณหา อุปาทาน เหตุแห่งทุกข์ทั้งหลายให้หมดสิ้นไป"ในด้านข้อปฏิบัติ ผู้สอนให้หาที่ตั้งของใจโดยกำหนด "เส้นตรงขาวใส 2 เส้นตัดกัน" ที่จุด "เหนือระดับสะดือ 2 นิ้วมือ" ซึ่งเรียกว่า "ศูนย์กลางกายฐานที่ 7 เป็นที่ตั้งกำเนิดธาตุธรรมเดิม" อันเป็นที่ตั้งของ "กายในกาย เวทนาในเวทนา จิตในจิต และธรรมในธรรม" อุบายสำคัญคือให้ "เหลือบดวงตากลับนิดๆ เพื่อรวมธรรมชาติ 4 อย่างของใจ คือ เห็น จำ คิด รู้ ให้รวมหยุดเป็นจุดเดียวกัน กลับไปข้างหลัง และก็รวมลง ณ ภายใน" ควบคู่กับการกำหนด "บริกรรมนิมิต" เป็นจุดเล็กใสกลางดวงใส และ "บริกรรมภาวนาคู่กัน สัมมาอะระหัง" ซึ่งเป็นการน้อม "พระปัญญาคุณ และพระวิสุทธิคุณของพระพุทธเจ้า... มาสู่ใจเราเป็นพุทธานุสติ"เมื่อใจหยุดนิ่งถูกส่วน จะปรากฏ "ดวงธรรมที่ทำให้เป็นกาย" ซึ่งเป็นฝ่ายรูปขันธ์ ภายในดวงธรรมนี้ประกอบด้วย "ศูนย์ 5 ศูนย์" หรือมหาภูตรูป 4 คือ "ศูนย์ข้างหน้าธาตุละเอียดของธาตุน้ำ ขวาธาตุดิน หลังธาตุไฟ ซ้ายธาตุลม ตรงกลางอากาศธาตุ กลางอากาศธาตุเป็นวิญญาณธาตุ" กลางวิญญาณธาตุนี้เอง เป็นที่ตั้งของฝ่ายนามธรรม คือ "ธาตุละเอียดของนามขันธ์ 4 ตั้งซ้อนกันเป็นชั้นๆ" โดย "ธาตุละเอียดของเวทนาขันธ์ขยายส่วนหยาบออกมาเป็นดวงเห็น", "ธาตุละเอียดของสัญญาขันธ์ขยายส่วนหยาบออกมาเป็นดวงจำ", "ธาตุละเอียดของสังขารขันธ์... ขยายส่วนหยาบออกมาเป็นดวงคิด", และ "ธาตุละเอียดของวิญญาณขันธ์... ขยายส่วนหยาบออกมาเป็นดวงรู้" "เห็น จำ คิด รู้" จึงตั้งซ้อนกันเป็นชั้น ๆ กลางดวงธรรมนั้นจากนั้น ผู้สอนให้ดำเนินจิตด้วยวิถี "ดับหยาบไปหาละเอียด" คือละความรู้สึกจากกายหยาบ แล้วสวมความรู้สึกเป็น "กายมนุษย์ละเอียด... นั่งอยู่บนองค์ฌานในท่าขัดสมาธิ" โดยผ่านการกลั่นกรองของ "ดวงศีล สมาธิ ปัญญา วิมุตติ วิมุตติญาณทัสสนะ" ดำเนินจิตหยุดในหยุดผ่าน กายทิพย์ กายรูปพรหม กายอรูปพรหม จนเข้าถึง "กายธรรม มีพุทธลักษณะเหมือนพระปฏิมาเกตุดอกบัวตูม ใสแจ่มสว่าง... ขนาดหน้าตัก ความสูง และเส้นผ่าศูนย์กลางดวงธรรม 4 วาครึ่งขึ้นไป" ซึ่งเรียกว่า "ธรรมรัตนะ หรือญาณรัตนะ"ผู้สอนได้อธิบายลึกลงไปถึงสภาวะการเปลี่ยนแปลงของภพภูมิว่า เมื่อใจ "ตกศูนย์" จิตดวงเดิมจะดับและปรุงเป็นจิตดวงใหม่ตั้งขึ้นที่ศูนย์กลางกายฐานที่ 7 หากถูกปรุงแต่งด้วยอำนาจบุญกุศล จะเรียกว่า "ปุญญาภิสังขาร" นำไปสู่ "เทวธรรม พรหมธรรม ถึงอรูปพรหม" แต่หากปรุงแต่ง "ด้วยบาปอกุศล... เรียกว่า อปุญญาภิสังขาร" จะเกิดเจตสิกธรรมฝ่ายบาปหุ้มซ้อน ทำให้ "เวทนาก็เศร้าหมอง จิตในจิตก็เศร้าหมอง... เป็นทุคติภพ" ส่วนความปรุงแต่งระดับฌานขึ้นไปเรียกว่า "อาเนญชาภิสังขาร" ทั้งหมดนี้ดำเนินไป "ตามสายปฏิจจสมุปบาทธรรม... อวิชชาเป็นปัจจัยเกิดสังขาร สังขารเป็นปัจจัยเกิดวิญญาณ วิญญาณเป็นปัจจัยเกิดนามรูป นามรูปเป็นปัจจัยเกิดสฬายตนะ"ก่อนจบการภาวนา สอนให้นำใจหยุดนิ่งแผ่เมตตาพรหมวิหารและกล่าวคำนมัสการกราบพระรัตนตรัยLuangpusodh.com