17. เจริญสมถวิปัสสนา: อธิษฐานบารมี 10 สัมปโยคธรรม 3 และวิปัสสนาพิจารณามูลกรรมฐาน

ผู้สอน: พระเทพญาณมงคล วิ. (เสริมชัย ชยมงฺคโล)สรุปหัวข้อทั้งหมดในไฟล์การอธิษฐานบารมี 10 ทัศและคุณธรรมเบื้องสูง: การน้อมระลึกบุญให้กลายเป็น "บารมี อุปบารมี ปรมัตถบารมี" ครบทั้ง 10 ประการ พร้อมอาราธนาคุณบิดามารดา ครูอาจารย์ และพระรัตนตรัย มาเป็น "ตบะเดชะ พลวปัจจัยในธาตุธรรม เห็น จำ คิด รู้" เพื่อกำจัดกิเลสนิวรณ์หลักสัมปโยคธรรม 3 และปหานธรรม: การใช้ "อาตาปี สติมา สัมปชาโน" ควบคู่กับการนำ "อภิชฌา โทมนัส" หรือความยินดียินร้ายออกจากใจ เพื่อให้ใจเป็นกลางและผ่องใสกระบวนการประหารกิเลส 3 ระดับ: การกำจัดกิเลสหยาบด้วยการรักษาศีล กิเลสระดับกลางด้วยสมาธิ และกิเลสละเอียดที่ตกตะกอนนอนเนื่องเป็น "อนุสัยกิเลส" ด้วย "สมถวิปัสสนากรรมฐาน"อุบายการวางใจ ณ ศูนย์กลางกาย: การนั่งขัดสมาธิ และใช้เทคนิค "หลับเปลือกตาลงเบา ๆ" ควบคู่กับการ "เหลือบดวงตากลับนิด ๆ" ซึ่งเป็นธรรมชาติตอนหลับสนิทหรือก่อนตาย เพื่อดึงใจ 4 อย่าง (เห็น จำ คิด รู้) ให้รวมลง ณ "ศูนย์กลางกายเหนือระดับสะดือ 2 นิ้วมือ"การผสาน 3 กรรมฐานเป็นหนึ่งเดียว: การตั้ง "บริกรรมนิมิต" เป็นดวงใส (อาโลกกสิณ) บริกรรมภาวนา "สัมมาอะระหัง" (พุทธานุสติ) และสังเกตลมหายใจ (อานาปานสติ)การเข้าถึงดวงธรรมและนามขันธ์ 4: สภาวะที่ใจตกศูนย์ จิตทิ้งนิมิตและปรุงเป็นเอกัคคตาจิต ทำให้เข้าถึง "ดวงธรรมที่ทำให้เป็นกาย" ซึ่งมีธาตุละเอียดทั้ง 6 ประการ และเกิดการขยายตัวของ "ดวงเห็น ดวงจำ ดวงคิด ดวงรู้"การแผ่พรหมวิหารธรรมและอุทิศกุศล: การแผ่เมตตาให้สรรพสัตว์ และอุทิศบุญกุศลให้สัตว์ใน "ทุคติภูมิ คือเปรต สัตว์นรก อสุรกาย สัตว์เดรัจฉาน" เพื่อมุ่งสู่ "พระนิพพานสมบัติ มีมรรค 4 ผล 4 และนิพพาน 1"สรุปเนื้อความย่อของไฟล์ผู้สอนเริ่มต้นด้วยการนำผู้ปฏิบัติรวมใจไปหยุดนิ่งที่ศูนย์กลางกายที่สุดละเอียด เพื่อตั้งจิตอธิษฐานระลึกถึงบุญที่ได้บำเพ็ญมาให้เจริญเป็น "บารมี อุปบารมี ปรมัตถบารมี" ครบทั้ง 10 ทัศ ได้แก่ ทาน ศีล เนกขัมมะ ปัญญา วิริยะ ขันติ สัจจะ อธิษฐาน เมตตา และอุเบกขาบารมี พร้อมทั้งขออาราธนาคุณบิดามารดา ครูอาจารย์ และพระรัตนตรัย มาเป็น "ตบะเดชะ พลวปัจจัยในธาตุธรรม เห็น จำ คิด รู้ ของเราทุกกาย สุดกายหยาบ กายละเอียด" เพื่อประคับประคองใจให้สงบและสิ้นจากกิเลสนิวรณ์ นอกจากนี้ยังให้ตั้งความปรารถนาขอ "จรณะ 15", "วิชชา 3 วิชชา 8 อันครอบคลุมถึงอภิญญา 6 และจตุปฏิสัมภิทาญาณ" ตลอดจน "โพธิปักขิยธรรมทั้ง 37 ประการ" เพื่อเป็นกำลัง "ประหารคือละ อวิชชา กิเลส ตัณหา อุปาทาน" และเข้าถึง "ธรรมกาย มรรค ผล และพระนิพพานธาตุ"ในด้านข้อปฏิบัติ ผู้สอนเน้นย้ำถึงหลัก "สัมปโยคธรรม" 3 ประการ ได้แก่ "อาตาปี" (ความเพียรเพ่งเผากิเลส), "สติมา" (มีสติระลึกพระกรรมฐาน) และ "สัมปชาโน" (ความรู้เท่าทันในกิเลสนิวรณ์) ข้อปฏิบัตินี้ต้องทำควบคู่กับ "ปหานธรรม" คือการละกิเลส 3 กองใหญ่ โดยนำ "อภิชฌา โทมนัส" (ความยินดียินร้าย) ออกจากใจ ผู้สอนอธิบายกระบวนการละกิเลสว่า กิเลสหยาบกำจัดได้ด้วยการรักษาศีล (กายสุจริต วจีสุจริต มโนสุจริต) กิเลสกลางกำจัดด้วยสมาธิ และกิเลสละเอียดที่ตกตะกอนนอนเนื่องเป็น "อนุสัยกิเลส" ต้องกำจัดด้วย "สมถวิปัสสนากรรมฐาน เจริญปัญญาเห็นแจ้งในสภาวธรรมและอริยสัจธรรมตามที่เป็นจริง"อุบายสำคัญในการรวมใจคือการ "หลับเปลือกตาลงเบา ๆ" และ "เหลือบดวงตากลับนิด ๆ" ซึ่งเป็นพฤติกรรมธรรมชาติเหมือนเด็กทารกเวลานอนหลับสนิทที่ "ดวงตาหมุนกลับไปข้างหลัง" เพื่อดึง "ธรรมชาติ 4 อย่างของใจ" (เห็น จำ คิด รู้) ให้รวมลงสู่ภายใน ณ "ศูนย์กลางกายเหนือระดับสะดือ 2 นิ้วมือ"เมื่อหาตำแหน่งศูนย์กลางกายได้แล้ว ให้กำหนด "บริกรรมนิมิต" เป็นดวงกลมใสตั้งอยู่ในที่สว่าง (อาโลกกสิณ) ควบคู่กับ "บริกรรมภาวนา" คำว่า "สัมมาอะระหัง" ซึ่งเป็นพุทธานุสติระลึกถึงพระปัญญาคุณและพระวิสุทธิคุณ และสังเกตลมหายใจเข้าออก (อานาปานสติ) เมื่อประคับประคองใจจน "หยุดในหยุด กลางของหยุด กลางของกลาง" จิตจะตกลงสู่ศูนย์ และปรุงเป็นจิตดวงใหม่ ทำให้เข้าถึง "ดวงธรรมที่ทำให้เป็นกาย" ใสแจ่มขึ้นมา ภายในศูนย์กลางดวงธรรมนี้ ประกอบด้วยศูนย์ต่าง ๆ คือ "ข้างหน้าธาตุละเอียดของธาตุน้ำ ขวาธาตุดิน หลังธาตุไฟ ซ้ายธาตุลม ตรงกลางอากาศธาตุ กลางอากาศธาตุเป็นวิญญาณธาตุ" ในสภาวะนี้ "ธรรมชาติ 4 อย่างของใจ ธาตุละเอียดของเวทนา สัญญา สังขาร วิญญาณ ขยายส่วนหยาบออกมาเป็นดวงเห็น ดวงจำ ดวงคิด ดวงรู้" ซ้อนตั้งอยู่ตรงกลางดวงธรรมนั้น การดำเนินจิตแบบ "ดับหยาบไปหาละเอียด" จะก่อให้เกิดความหมดจดแห่งจิต อันเป็นคุณเครื่องกำจัด "กิเลสนิวรณ์ทั้ง 5"สามารถศึกษาคู่มือการปฏิบัติธรรมเพิ่มเติมได้ที่เว็บไซต์หลัก: Luangpusodh.com