12. เจริญสมถวิปัสสนา: อธิษฐานบารมี 10 ทัศ ดับหยาบไปหาละเอียดสู่ธรรมกาย และการแผ่พรหมวิหารธรรม

ผู้สอน: พระเทพญาณมงคล วิ. (เสริมชัย ชยมงฺคโล)สรุปหัวข้อทั้งหมดในไฟล์การตั้งจิตอธิษฐานและทบทวนบารมี: การน้อมระลึกบุญกุศลแต่ต้นให้เจริญเป็น "บารมี อุปบารมี ปรมัตถบารมี"การอาราธนาคุณพระรัตนตรัยเป็นตบะเดชะ: การอาราธนาคุณครูอาจารย์และพระรัตนตรัยมาเป็น "ตบะเดชะ พลวปัจจัยในธาตุธรรม เห็น จำ คิด รู้"การอธิษฐานขอคุณธรรมเบื้องสูง: การตั้งจิตขอ "จรณะ 15", "วิชชา 3 วิชชา 8 อันครอบคลุมถึงอภิญญา 6" และ "โพธิปักขิยธรรมทั้ง 37 ประการ" เพื่อประหารกิเลสและตัณหาอุบายการรวมใจสำหรับผู้เริ่มต้น: การผ่อนคลายร่างกาย สังเกตลมหายใจ และใช้อุบาย "เหลือบดวงตากลับนิดๆ"การกำหนดบริกรรมนิมิตและพุทธานุสติ: การตั้ง "ดวงกลมใส หรือพระแก้วขาวใส" ณ "ศูนย์กลางกายฐานที่ 7" ควบคู่กับการบริกรรม "สัมมาอะระหัง"การประคองใจและระงับกิเลสนิวรณ์: การใช้ "สติ" และ "สัมปชัญญะ" รู้เท่าทันความฟุ้งซ่านและความง่วง โดยไม่เพ่งหรืออยากเห็นมากเกินไปการดำเนินจิต "ดับหยาบไปหาละเอียด": การหยุดใจในหยุด เข้าสู่กลาง "ดวงศีล สมาธิ ปัญญา วิมุตติ วิมุตติญาณทัสสนะ" เพื่อก้าวสู่กายมนุษย์ละเอียดจนถึง "ธรรมกาย"การแผ่พรหมวิหารธรรมและการอุทิศกุศล: การแผ่ความสุขให้สรรพสัตว์ ถวายพระราชกุศล และอุทิศบุญแก่สัตว์ใน "ทุคติภูมิ" เพื่อมุ่งสู่มรรคผลนิพพานการสวดมนต์รับพรและนมัสการพระรัตนตรัย: การสวดคาถา "นิพพานะ ปัจจะโย โหตุ", บทชัยมงคลคาถา และกราบพระรัตนตรัยสรุปเนื้อความย่อของไฟล์การเจริญภาวนาในไฟล์นี้เริ่มต้นด้วยการให้ผู้ปฏิบัติรวมใจหยุดนิ่งที่ "ศูนย์กลางกายที่สุดละเอียด" และนำตั้งจิตอธิษฐานอย่างลึกซึ้ง ให้น้อมระลึกถึงบุญกุศลที่สั่งสมมาแต่อดีตให้เจริญแก่กล้าเป็น "บุญ เป็นบารมี อุปบารมี ปรมัตถบารมี" พร้อมอาราธนาคุณบิดามารดา พระอุปัชฌาย์อาจารย์ และคุณพระศรีรัตนตรัย ให้มา "รวมเป็นตบะเดชะ พลวปัจจัยในธาตุธรรม เห็น จำ คิด รู้ ของเราทุกกาย สุดกายหยาบ กายละเอียด" เพื่อประคับประคองใจให้สงบนิ่ง สิ้นจาก "กิเลสนิวรณ์เครื่องกั้นปัญญา"ผู้สอนยังได้ให้น้อมตั้งความปรารถนาขอข้อปฏิบัติและคุณธรรมชั้นสูง ได้แก่ "จรณะ 15 ข้อปฏิบัติทั้ง 15 ประการ" (มีความถึงพร้อมด้วยศรัทธา ศีล และอินทรีย์สังวร เป็นต้น), "วิชชา 3 วิชชา 8 อันครอบคลุมถึงอภิญญา 6 และจตุปฏิสัมภิทาญาณ" และ "โพธิปักขิยธรรมทั้ง 37 ประการ" ให้บังเกิดขึ้นเพื่อ "ประหารคือละ อกุศลจิต... ฝ่ายบาปอกุศล มีอวิชชา กิเลส ตัณหา อุปาทาน เป็นต้น ให้หมดสิ้นไป" จนเข้าถึง "ธรรมกาย มรรค ผล และพระนิพพานธาตุ ที่สิ้นสุดแห่งทุกข์"สำหรับ ผู้เริ่มต้นปฏิบัติ ผู้สอนแนะนำให้จัดร่างกายให้ผ่อนคลาย "หายใจลึกๆ พอสบาย ปล่อยกายตามสบาย ไม่เกร็ง" ใช้อุบาย "เหลือบดวงตากลับนิด ๆ" สังเกตลมหายใจที่ผ่านเป็นช่องว่างโล่งลงไปสุดตรง "ศูนย์กลางกายระดับสะดือพอดี" ให้กำหนด "บริกรรมนิมิต เป็นดวงกลมใส หรือพระแก้วขาวใส" โดยให้จุดศูนย์กลางของนิมิตอยู่ที่ "จุดเล็กใสกลางดวงใส ตรงศูนย์กลางกายฐานที่ 7" หากไม่ชัดให้สมมติ "เส้นตรง 3 เส้นตัดกัน" แล้วนำนิมิตไปตั้งไว้ตรงจุดตัดนั้น จากนั้นให้ทุ่มธรรมชาติของใจคือ "เห็น จำ คิด รู้" ไปรวมจดจ่อที่นิมิต ควบคู่กับ "บริกรรมภาวนาคู่กัน สัมมาอะระหัง สัมมาอะระหัง เรื่อยไป" ผู้สอนเน้นย้ำว่า "อย่ายากเห็นเกินไป อย่าเพ่งแรงเกินไป อย่าย่อหย่อนเกินไป" หากมีกิเลสนิวรณ์มารบกวน เช่น ฟุ้งซ่านหรือง่วง ให้ใช้ "สติระลึกพระกรรมฐานได้ตลอดเวลา" และมี "สัมปชัญญะรู้สึกตัว รู้เท่าทันในกิเลสนิวรณ์"สำหรับ ผู้ที่เห็นดวงธรรมหรือเข้าถึงกายภายในแล้ว เมื่อใจหยุดนิ่งจน "ปรากฏดวงใสแจ่มขึ้นมา" ผู้สอนให้ดำเนินจิตด้วยวิถี "ดับหยาบไปหาละเอียด" โดยให้ "หยุดในหยุด กลางของหยุด" ทะลุเข้ากลางของกลางผ่าน "ดวงธรรม ดวงศีล สมาธิ ปัญญา วิมุตติ วิมุตติญาณทัสสนะ" ก้าวล่วงจากกายหยาบเข้าสู่ "กายมนุษย์ละเอียดขึ้นไป" ศูนย์กลางจะขยายว่างและปรากฏกายที่ "สวยงามละเอียดประณีต มีรัศมีสว่างกว่าเดิม" ซึ่งประกอบด้วย "เวทนาในเวทนา จิตในจิต และธรรมในธรรมที่ละเอียดประณีต" ให้หยุดในหยุดซ้อนเข้าไปทีละกายจนสุดละเอียดเข้าถึง "ธรรมกาย" เป็นธรรมกายไปในช่วงท้ายของการเจริญภาวนา ผู้สอนได้นำใจที่ตั้งมั่นแผ่ "พรหมวิหารธรรม" ไปยังสรรพสัตว์ด้วยบท "สัพเพ สัตตา สุขิตา โหตุ..." ขอให้สรรพสัตว์จงเป็นสุข ปราศจากเวรภัยเบียดเบียนกันสามารถศึกษาคู่มือการปฏิบัติธรรมเพิ่มเติมได้ที่เว็บไซต์หลัก: Luangpusodh.com