Een goede reis?!

Hij had gelijk, in meerdere opzichten. Een christen die leerde navolgen, reist als pelgrim naar een andere wereld. In de auto klonk het refrein na in mijn hoofd. Jeugdherinneringen reizen soms helaas met je mee. Ik besefte dat de waard en ik waarschijnlijk een andere bestemming kennen. Velen proberen van deze aarde iets hemels te maken. Ik liet die avond een kans schieten voor een openhartig gesprek. Daarom voer ik via dit blog met jou. Want waar verwacht jij de hemel?  BestemmingTijdens een reis door Amerika las ik ‘The saints everlasting rest’ van Richard Baxter. Ik herinner me een ochtend waarbij ik vanboven dit boek opkeek over de Atlantische Oceaan bij Cape Cod (VS). In het licht van de opkomende zon besefte ik dat strand, land en oceaan straks als een doek worden opgerold. Huiveringwekkend, maar tegelijkertijd gaf dit een diepe ervaring van vreugdevolle verwachting. De Heere regeert. Baxter schreef: ‘Als de sterren aan de hemel, mannen moesten leiden van afgelegen gebieden van de wereld om een Kind te komen aanbidden in een stal, hoe zal de glorie van zijn volgende komst de hele wereld dwingen om Zijn soevereiniteit te erkennen.’  Soms bekruipt mij het gevoel dat we het geluk echter niet van die toekomst, maar van deze aarde verwachten. We dompelen ons voortdurend onder in activiteiten met als kenmerk: ‘leuk, lekker en gezellig’. Zowel met vrienden, als achter de schermen. Is daar iets mis mee dan? Wel wanneer dit ons denken meer beheerst dan de hemel. Dit ons meer bezighoudt dan onze bestemming. Buiten Christus worden we overgelaten aan onszelf en onze zonde. Dan is de buitenste duisternis ons deel, de duivel onze meester. Baxter: ‘Als jouw zienswijze de genoegens van het vlees stelt voor het genieten van Gods aanwezigheid, dan is het onmogelijk dat jouw hart zich in de hemel zal bevinden.’ Gesprek van de dagVolgens Richard Baxter ‘…is het jammer dat zoveel kostbare tijd onder christenen wordt verspeeld met onzinnige redevoeringen en nutteloze discussies, terwijl er geen bescheiden woord over de hemel wordt gedeeld.’ Vreemd eigenlijk. We delen talloze foto’s over onze dagelijkse ervaringen en liken die onderling voortdurend. In gesprek met ouders komen zowel het heden als de toekomst ter sprake. Zij denken met je mee over studie, werk en plannen. Maar de meest zekere toekomst, die van onze eeuwige reisbestemming, komt die ook ter sprake? Laten we daar het gesprek over aangaan! Niets in dit leven is zeker, maar onze eeuwige toekomst wel.