Een hete herfst

Terwijl de waarheid simpelweg is dat ik niet over elke maatschappelijke splijtzwam een sterke opvatting kan of wil hebben. Elke maandag overal maar wat van vinden, terwijl ik soms gewoon niet zoveel vind. Of liever met enige nuance kijk naar de heikele kwesties waarin hele bevolkingsgroepen lijnrecht tegenover elkaar lijken te staan.

De zwijgende meerderheid

Maar geen mening is ook een mening, dus daar gaan we nog een keer. In de hoop en overtuiging dat verreweg de meeste landgenoten, de zwijgende meerderheid die niet actief is op Twitter of Facebook, zich helemaal niet zo kunnen opwinden over Zwarte Piet, vuurwerk of stikstof. En de besluitvorming daarover liever overlaten aan de politici in Den Haag, die we daarvoor tenslotte hebben gekozen met zn allen.

Zwarte Piet

De intocht van Sinterklaas was, lang geleden, altijd een feestelijk moment. Maar dit weekend werd het feest opnieuw overschaduwd door felle protesten en discussies over de kleur van Zwarte Piet. Geweld en arrestaties kwamen eraan te pas om het kinderfeest in goede banen te leiden. Op Twitter veroordelen zelfs wereldsterren als Kim Kardashian onze racistische blackface-traditie. Benieuwd hoeveel edities de pikzwarte Piet uit onze jeugd nog meekan. Maar dat hij zijn langste tijd heeft gehad staat voor mij als een paal boven water. Om het leuk te houden voor alle Nederlanders moet Zwarte Piet veranderen. Verzet daartegen is volkomen kansloos. Je houdt het niet tegen, de vooruitgang. Wat je er ook van vindt.

Vuurwerk

Nog zon typisch Nederlandse traditie waarover elk jaar rond deze tijd de gemoederen hoog oplopen is vuurwerk. Terwijl de vraag allang niet meer is óf maar wánneer een totaalverbod op consumentenvuurwerk wordt ingevoerd. Want hoelang nog kun je als moderne samenleving accepteren dat jaarlijks zoveel onnodige slachtoffers vallen? Hoog tijd om definitief een einde te maken aan deze barbaarse toestanden. Dat het kan bewijst het geslaagde anti-rookbeleid van de afgelopen decennia, in de publieke ruimte. Het is nauwelijks meer voor te stellen dat 30 jaar geleden nog overal volop werd gepaft. In trein en vliegtuig, restaurants en voor de klas. Het waren de middeleeuwen.

100 km p/u

Maar zo weifelachtig als de regering optreedt tegen vuurwerk en Zwarte Piet, zo ogenschijnlijk kordaat werd vorige week ineens de maximumsnelheid verlaagd. Overdag van 130 naar 100 kilometer per uur. Om de stikstofcrisis te bezweren. Het effect van de maatregel is vooral symbolisch. Want je kunt toch al nergens 130 rijden, vanwege de files. Maar symbolen zijn ook belangrijk. En een voordeel van rustig rijden is wel dat je wat meer de tijd krijgt om even na te denken. Even tot 10 tellen, zeg maar, om in te zien dat je al dat verzet beter kunt bewaren voor zaken die er echt toe doen.

Prettige maandag!

See omnystudio.com/listener for privacy information.