ELYESA’ (A.S.)-11 ARALIK 2025-MEVLANA TAKVİMİ

İlyas (a.s.), Bâlebek kralı tarafından arattırıldı-ğı sıralarda, bir gece, İsrailoğullarından çok yaşlı bir kadının evine sığınmış, saklanmıştı. Kadının, Elyesa’ adındaki oğlu, çok hasta idi. İlyas (a.s.)’ın duâsıyla iyileşince, Elyesa’ İlyas (a.s.)’a imân ve onun peygamberliğini tasdik etti ve artık yanından hiç ayrılmadı. İlyas (a.s.), nereye giderse, Elyesa’ (a.s.) da oraya giderdi. İlyas (a.s.), yaşlandığında Elyesa’ (a.s.) ise, yetişmiş bir gençti. İlyas (a.s.), Bâlebek kralından kurtulmak için Kasiyon dağında gizlendiği zaman, Elyesa’ (a.s.) da kendisininin ya-nında bulunuyordu. İsrailoğullarının arasından ay-rılıp giderken de onu yerine bırakmıştı. Yüce Allâh; İlyas (a.s.)’dan sonra, Elyesa’ (a.s.)’ı İsrailoğulla-rına peygamber olarak gönderdi. İlyas (a.s.) gibi, onu da, vahiy ile te’yid eyledi. İsrailoğulları, Elyesa’ (a.s.)’a imân ettiler, saygı gösterdiler. Emir ve re’yi-ne göre hareket ettiler. Elyesa’ (a.s.); ömrünün so-nuna kadar, İsrailoğullarının arasındaki kalıp İlyas (a.s.)’ın yoluna ve şeriatına sarılarak; onları, Allâh (c.c.)’a dâvete devam etti.Yüce Allâh; Kur’ân-ı Kerim’inde, peygamber-lerden Nûh, İbrahim, Lut, İshak, Yâ kub, Yûsuf, Eyyûb, Musa, Hârun, Dâvud, Süleyman, İlyas, Ze-keriyya, Yahyâ ve İsâ (a.s.e.)’leri överek andıktan sonra (En’am s. 74-85) “İsmâil’i, Elyesa’ı, Zülkifl’i de, an! (İşte) bütün bunlar, hayırlı insanlardı.” (Sa’d s. 48) ‘‘İsmail’i, Elyesa’ı, Yûnus’u Lut’u da hidayete, peygamberliğe kavuşturduk. Her biri-ne, âlemlerin üstünde yüksek meziyetler verdik. Onların babalarından, zürriyetlerinden, kardeş-lerinden kimini de yine üstün imtiyazlara maz-har kıldık. Onları seçtik, onları doğru bir yola götürdük. İşte, o yol, Allâh’ın hidayet yoludur ki; o, bunu kullarından, kime dilerse ona nasîb eder. Eğer, onlarda Allâh’a şerik koşsalardı, ya-pageldikleri her şey, kendi hesapları da, elbette boşa gitmişti. Onlar, kendilerine kitab, hikmet ve peygamberlik verdiklerimizdir.” (En’am s. 86-89) Ona ve gönderilen bütün peygamberlere selâm olsun!(M.Asım Köksâl, Peygamberler Tarihi, s.143-144)