Ferhat’ın Dönüşümü ve Gürzün Dinmeyen Sesi

Evvel zamanın birinde yaşamış yiğit bir delikanlıdır  Ferhat. Amasya’da nakkaşlık yapar, yani sarayların, köşklerin  duvarlarını süsler. Şirin’e o denli sevdalı ve işinin o denli ustasıdır  ki fırçasından dökülen zarafetin Şirin’e olan duygularının ifadesi  olduğu söylenir. Masal bu ya Şirin’in ablası Amasya Sultanı Mehmene Banu  da âşık olmuştur delikanlıya! Ferhat’ın kız kardeşiyle evlenmesini  istemeyen Sultan, ona yapamayacağını düşündüğü bir iş verir, şehre su  getirmesini ister. Ancak bu şekilde kavuşabileceklerini söyler. Bunun  için bir dağı delmesi gereken Ferhat işe koyulur. Hemen herkesin bildiği  bu uzun hikâyenin nasıl sonlandığını hatırlayalım. Elinde gürzüyle dağı  delmeye çalışan Ferhat, Şirin’in öldüğü haberini alınca canına kıyar.  Gerçekte halen hayatta olan Şirin ise sevdiğinin öldüğünü duyunca  yaşamına son verir. Masallar, hikâyeler, destanlar dilden dile,  nesilden nesle aktarılarak meşakkatli bir yolculuktan günümüze  uzanırlar. Mesela Ferhat ile Şirin Azerbaycan’da farklı anlatılır,  Amasya’da farklı… Halkın sözlü tarihinin, kültürünün parçası olan bu  üretimler, her geçtikleri uğrakta değişerek halkın kolektif emeğine  dönüşürler. Bu buruk aşk masalı, işçi sınıfının ozanı Nâzım  Hikmet’in önüne de gelir. Kaleminin ve bilincinin hüneriyle ona öyle  yeni bir son yazar ki Nâzım Usta; muazzam derinlikte yeni bir hikâye  çıkar ortaya. Yazının tamamını okumak için tıkla: ✍ https://uidder.org/ferhatin_donusumu_ve_gurzun_dinmeyen_sesi.htm