فریدون مشیری | گرگ

▨ نام شعر: گرگ▨ شاعر: فریدون مشیری▨ با صدای: فریدون مشیری و داریوش اقبالی▨ پالایش و تنظیم: شهروزــــــــــــــــــــــگفت دانایی که گرگی خیره‌سرهست پنهان در نهاد ِ هر بشرلاجرم جاری است پیکاری سترگروز و شب، ما بین این انسان و گرگزور و بازو چاره‌ی این گرگ نیستصاحب ِ اندیشه داند چاره چیستای بسا انسان رنجور ِ پریشسخت پیچیده گلوی گرگ خویشوی بسا زور آفرین مرد ِ دلیرهست در چنگال ِ گرگ ِ خود اسیرهرکه گرگش را در اندازد به خاکرفته‌رفته می‌شود انسان ِ پاکو آن که از گرگش خورَد هر دم شکستگرچه انسان می‌نماید؛ گرگ هستوانکه با گرگش مدارا می‌کندخلق و خوی گرگ پیدا می‌کنددر جوانی جان ِ گرگت را بگیروای اگر این گرگ گردد با تو پیرروز پیری، گر که باشی همچو شیرناتوانی در مصافِ گرگ پیرمردمان گر یکدیگر را می‌درندگرگ‌هاشان رهنما و رهبرنداین که انسان است این سان دردمندگرگ ها فرمانروایی می‌کنندو آن ستمکاران که با هم محرم‌اندگرگ‌هاشان آشنایان ِ هم اندگرگ‌ها همراه و انسان‌ها غریببا که باید گفت این حال عجیب؟▨فریدون مشیری از دفتر شعر از دیار آشتی Hosted on Acast. See acast.com/privacy for more information.