فریدون توللی | مردان

▨ نام شعر: مردان▨ شاعر: فریدون توللی▨ با صدای: فریدون توللی▨ موسیقی: کیهان کلهر▨ پالایش و تنظیم: شهروزــــــــــــــــسخن اینجاست که مردان راهمه کشتند به نامردیمن و این نغمه‌ی دردآلودتو و آن خنده‌ی بی‌دردیشبی از پنجره دزدآساسر آن سفره فروجَستندبَرِ فرزند و زن از شادیبه جفا دستِ پدر بستندبه یکی حمله بکاویدندسر و سامان خرابش رابگشودند لحافش رابدریدند کتابش رابه امیدی که مگر گویدبه خیانت سخن از یارانپس هر قهقهه بشکستندسر و دستش چو گنهکارانچه بگویم که در این گیتیدلش از دغدغه خونین بودهمه کین بود به ناپاکانگنهی داشت اگر، این بودشده بر حالت او گریانبه خموشی دل همسایهبُنِ پرونده یکی بهتانکه دروغ آمده از پایهنفسی رفت و در آن دهلیزهمه اندر پی او تازانز قفا بر کمرش هر دملگد از چکمه‌ی سربازانبن آن کوچه فضایی بودپس آن باغی و دیواریچو نهادند به دیوارشطلبش؛ آبی و سیگاریبه دهان بود هنوز آرامبن آن سوخته سیگارشکه در آن سوز سحرگاهانبسپردند به رگبارشچون سر از چاک افق بر زدرخِ خورشیدِ زمستانیبه یتیمی دو سه، مادر گفتکه پدر رفته به مهمانی▨فریدون توللیبیست و پنجم بهمن ماه ۱۳۵۰ Hosted on Acast. See acast.com/privacy for more information.