گفتار ۴۴- زِیافت تأویلِ رکیکِ مگس

بسم الله الرحمن الرحیم / مولانا تمثیلی از مگسی می آورد که می پندارد کشتیبان شایسته ای در دریایی بی کران است فارغ از آن که روی برگ کاهی بر بول خری نشسته است... و همچنان است آن که بر هوای نفس خویش تأویل قرآن می کند که در گفتار قبل دیدیم : بر هوا تأویل قرآن می کنی/ پست و کژ شد از تو معنی سنی... یا همينطور کسانی که بی هیچ چیزی می پندارند به بالاترین مرحله عرفان و یا طریق اولیاء رسیده اند، از سر آن که آن جایگاه را درنیافته اند