Goede bedoelingen

Om er een paar te noemen van de afgelopen dagen: Banken gaan klanten met geldproblemen helpen, met een website voor schuldhulpverlening; Het Rijk gaat per direct alle spullen en diensten duurzaam inkopen, duurzaam gaat voortaan boven goedkoop; Grootverbruikers van palmolie, zoals Unilever en Nestlé, gaan radarbeelden van satellieten gebruiken in de strijd tegen ontbossing in landen als Maleisië en Indonesië waar op grote schaal oerbossen worden gekapt om plaats te maken voor oliepalmplantages; En dan vergeet ik nog bijna de oprichting van een speciaal investeringsfonds voor vrouwelijke ondernemers. Deze zomer kwam KLM met het advies om minder te vliegen vanwege het klimaat. En Heineken promoot al sinds jaar en dag dat we onze bierconsumptie matigen. De complete lijst van edelmoedige ondernemingen en instanties is te lang om op te noemen. En dat is goed nieuws voor iedereen. Want wie kan daar nu tegen zijn, dat ze de wereld een klein beetje mooier willen maken voor ons allemaal? Niks mis met goede bedoelingen, zou je zeggen. De vraag is alleen of het ook echt wat uithaalt. Gaan al die goedbedoelde initiatieven een verschil maken? De weg naar de hel is immers geplaveid met goede bedoelingen: Goede bedoelingen staan niet garant voor goede daden. Toch blijkt het lastig om kritisch te zijn op deze uitingen van maatschappelijk verantwoord ondernemen. Het is toch goed bedoeld? Goede bedoelingen van bedrijven vormen als vanzelf een soort teflonlaagje waarlangs alle kritiek automatisch afglijdt. Onbaatzuchtige ondernemingen krijgen daarmee vrij spel. Maar wie zegt dat we niet in de maling worden genomen? Wat kost het ze eigenlijk en wat levert het ze op? Wie controleert of al die mooie plannen en projecten het gewenste resultaat opleveren? Het is goed om te zien dat steeds meer ondernemingen hun maatschappelijke verantwoordelijkheid serieus nemen. En hun rol in de samenleving meer betekenis en diepgang geven. Maar het is van levensgroot belang om kritische vragen te blijven stellen over de effectiviteit van al die maatschappelijk verantwoorde initiatieven. Zoals we ook vraagtekens zetten bij de doelmatigheid van ontwikkelingshulp en het werk van goede doelen-organisaties. Goede bedoelingen alleen gaan geen verschil maken. Uiteindelijk telt alleen het eindresultaat. Ook bij hun maatschappelijke intenties zullen ondernemingen uiteindelijk op de resultaten moeten worden afgerekend. Zoals het hoort in het bedrijfsleven, niemand zal daar raar van opkijken. Prettige maandag! See omnystudio.com/listener for privacy information.