golestan 22گلستان با کیوان ورد پایان

  عاقل چون خلاف اندر میان آمد بجهد و چو صلح بیند لنگر بنهد که آنجا سلامت بر کران است و اینجا حلاوت در میان. مقامر را سه شش می‌باید، ولیکن سه یک می‌آید.هزار باره چراگاه خوشتر از میدانولیکن اسب ندارد به دست خویش عنان  تمام شد کتاب گلستان والله المستعان به توفیق باری عزّ اسمه. در این جمله چنان که رسم مؤلفان است، از شعر متقدمان به طریق استعارت تلفیقی نرفت.کهن خرقهٔ خویش پیراستنبه از جامهٔ عاریت خواستن غالب گفتار سعدی طرب انگیز است و طیبت آمیز و کوته نظران را بدین علت زبان طعن دراز گردد که مغز دماغ بیهوده بردن و دود چراغ بی فایده خوردن کار خردمندان نیست، ولیکن بر رای روشن صاحبدلان که روی سخن در ایشان است پوشیده نماند که درّ موعظه‌های شافی را در سلک عبارت کشیده است و داروی تلخ نصیحت به شهد ظرافت بر آمیخته تا طبع ملول ایشان از دولت قبول محروم نماند الحمدلله ربّ العالمین.ما نصیحت به جای خود کردیمروزگاری در این به سر بردیمگر نیاید به گوش رغبت کسبر رسولان پیام باشد و بسیا ناظراً فیه سَل باللهِ مرحمةًعلی المصنفِ و استَغفِر لصاحِبِهو اَطلُب لِنَفسِکَ مِن خیرٍ تُریدُ بهامِن بعدِ ذلِکَ غُفراناً لکاتبه