หัดปล่อยให้กุศล 6209-1m

ธรรมเทศนาที่เกี่ยวกับการปฏิบัติในทางจิตภาวนา เรื่อง “หัดปล่อยให้กุศล” โดย พระครูสิทธปภากร (หลวงพ่อ ดร. สะอาด ฐิโตภาโส) เจ้าอาวาสวัดป่าดอนหายโศกธรรมบทเรื่อง นายทารุสากฏิกะ เป็นเรื่องของเด็กชายคนหนึ่งที่นึกพุทโธ ระลึกถึงพระพุทธเจ้าเสมอนิทานชาดกเรื่อง มตกภัตตชาดก ว่าด้วยสัตว์ไม่ควรฆ่าสัตว์ เป็นเรื่องบุพกรรมของแพะตัวหนึ่งที่ต้องมารับผลกรรมถูกตัดหัว“ในโลกนี้ ผู้ปฏิบัติธรรมจึงถึงความสุข ผู้ไม่ปฏิบัติธรรมไม่ถึงความสุข เกิดมาตายเปล่า ไม่ได้ประโยชน์อะไรเลย มาแล้วก็ตายไป ไม่ได้ให้ทานไว้ ไม่รักษาศีลไว้ ไม่ปฏิบัติธรรมไว้ จะเอาอะไรเป็นที่พึ่ง ก็ไม่มีที่พึ่ง คนปฏิบัติธรรมเปรียบเทียบกับวัว วัวตัวหนึ่ง มีเขา 2 เขา ที่เหลือก็เป็นขน คนที่ไปสู่สุคติสวรรค์เท่ากับเขาโค มี 2 เขา ที่เหลือไปสู่อบายภูมิทั้งหมด ตกนรก เดือดร้อน ให้คิดดูว่าคนในโลกนี้ปฏิบัติธรรมมีมากขนาดไหน มันไม่มาก มันมีเท่าเขาโคนี่เอง ขนโคมันมากมั๊ย? คนที่ไปสู่อบายภูมิเหมือนขนโค ลองคิดดูซฺิ! มันตกนรกนานมั๊ย? นานเท่ากับขนโคนั่นแหละ ให้คิดว่าเราประมาท เราไม่ได้บำเพ็ญคุณงามความดีไว้ โอกาสที่เราจะตกต่ำมีมากผู้ไม่ประมาทย่อมทำความดีเหล่านี้ไว้ เราเอาไปไม่ได้หรอก ทรัพย์สินเงินทองเราเอาไปไม่ได้ แม้เราจะเก็บรวบรวมไว้เท่าไหร่ล้านเท่าไหร่แสนก็ตาม เราเอาไปด้วยไม่ได้ แต่ถ้าเราบริจาคไว้ เราเอาไปได้ นำจิตของเราให้ถึงความสุขในทิพยสมบัติได้ ปฏิบัติธรรมก็สูงส่ง พ้นทุกข์ เป็นพระอรหันต์ ตายแล้วไม่ต้องไปเกิดในภพไหนภูมิไหน ไปพระนิพพานอย่างเดียว คนที่ไปพระนิพพานก็มีความสุข ที่เรียกว่า นิพพานัง ปรมัง สุขัง พระพุทธเจ้าตรัส พระนิพพานเป็นสุขอย่างยิ่ง คือสุขกว่าอะไร ๆ ในโลกนี้ ที่ว่าเราได้รับความสุข มันยังไม่สุขเท่าพระนิพพาน ใครจะถึงพระนิพพานได้ ก็ผู้ปฏิบัติดีปฏิบัติชอบจึงถึงสวรรค์ถึงนิพพาน…ขอให้ตั้งใจปฏิบัติ ระลึกถึงพุทโธอยู่เป็นประจำ ก็จะมีความสุขความเจริญ เริ่มตั้งแต่ให้ทาน รักษาศีล บำเพ็ญภาวนา ก็จะมีความสุขความเจริญตลอดไป” Hosted on Acast. See acast.com/privacy for more information.