Horatius Bonar: Geen hopeloze gevallen

Al hebben we oneindig veel zonden gedaan, de verlossing is oneindig veel groter. Meer dan er haren op ons hoofd zijn of zandkorrels aan de kust, waterdruppels in de oceaan, bladeren in het bos of sterren aan de hemel. Hoewel onze zonden verfoeilijk en walgelijk zijn, rood als scharlaken of karmozijn, dan nog is de verlossing oneindig veel groter. De zondaar kan niet te slecht of te vuil zijn om verlossing te ontvangen. Al is hij diep gezonken in een kuil van modderig slijk, onvoorstelbaar vijandig en vuil, dan nog is verlossing mogelijk. Er is bloed om zelfs zo’n ziel te reinigen, ja om die witter dan sneeuw te maken. Geen ziel is te slecht om door Jezus gereinigd te worden (Jes. 1:18). Geen enkele ziel kan té dood zijn om door Jezus te worden levend gemaakt. Als de ziel in de diepte van overtredingen en zonden verzonken ligt, dan nog kan de arm van Jezus haar redden. Jezus’ macht kan de ziel opwekken, al is zij in de diepste geestelijke slaap verzonken (1 Kor. 6:9-11). Laat niemand zeggen dat zijn ziel zó dood is, dat hij wanhoopt of zij ooit kan worden levend gemaakt. Hier is leven voor de meest dode, volkomen leven. Geen enkele trap van dodigheid is buiten het bereik van Hem Die de Opstanding en het Leven ís. Als u zo moedeloos over uw dode toestand spreekt, is dit geen nederigheid, maar hoogmoed. U beperkt daarmee de macht en de genade van Jezus. U zegt ermee dat Hij u niet kan redden, dat Hij niet élke dode zondaar kan bereiken.’   Voor de hele preek zie www.tabernakel.nl