هوشنگ ابتهاج | هرچند عمر در غم و حرمان گذاشتم

▨ شعر: هرچند عمر در غم و حرمان گذاشتم▨ شاعر: هوشنگ ابتهاج▨ با صدای: هوشنگ ابتهاج▨ پالایش و تنظیم: شهروزــــــــــــــهرچند عمر در غم و حرمان گذاشتمهرگز دل از محبت او برنداشتمجان و دل است هیمه‌ی آن آتشی که منهمت به زنده‌‌داشتنش برگماشتمدر داوِ عشق دستِ تهی نیست عذرِ مردمن از میانِ مدعیان جان گذاشتمدر خاک و خون میان علَم‌های سرنگونبا رایتِ وفای تو سر برفراشتمبیرون ز هرچه صورت بیداری است و خوابنقشی که از خیالِ تو در دل نگاشتمبی‌حاصل است فرصتِ فصلِ سیاه‌کارسرسبز باد بذرِ امیدی که کاشتمعشقی به دست کردم و چون سایه در رهشصد ره سرم زدند و ز سر، پای داشتم▨هوشنگ ابتهاج (متخلص به هـ. ا. سایه)تهران، تیر ماه ۱۳۸۶