هوشنگ ابتهاج | نگاهت می‌كنم خاموش و خاموشی زبان دارد

▨ شعر: نگاه (نگاهت می‌کنم خاموش و خاموشی زبان دارد)▨ شاعر: هوشنگ ابتهاج▨ با صدای: هوشنگ ابتهاج▨ پالایش و تنظیم: شهروزــــــــــــــــــــــــنگاهت می‌کنم خاموش و خاموشی زبان داردزبان عاشقان چشم است و چشم از دل نشان داردچه خواهش‌ها در این خاموشیِ گویاست، نشنیدی؟تو هم چیزی بگو چشم و دلت گوش و زبان داردبیا تا آنچه از دل می‌رسد بر دیده بنشانیمزبان‌بازی به حرف و صوت معنی را زیان داردچو هم‌پرواز خورشیدی مکن از سوختن پرواکه جفت جان ما در باغِ آتش آشیان دارداَلا ای آتشین‌پیکر! بر آی از خاک و خاکسترخوشا آن مرغ بالاپر که بال کهکشان داردزمان‌فرسود دیدم هرچه از عهد ازل دیدمزهی این عشق عاشق‌کش که عهد بی‌زمان داردببین داس بلا ای دل، مشو زین داستان غافلکه دست غارت باغ است و قصد ارغوان دارددرون‌ها شرحه‌شرحه است از دم و داغ جدایی‌هابیا از بانگ نی بشنو که شرحی خون فشان دارددهان سایه می‌بندند و باز از عشوه‌ی عشقتخروش جان او آوازه در گوش جهان دارد▨هوشنگ ابتهاج (متخلص به هـ. ا. سایه)